บทที่125

คุณครูมองดูหลินเช่อพลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะจำเธอได้ เขาไม่ได้เจอเธอมาร่วมสิบปีแล้ว ทำให้เกือบจำเธอไม่ได้เลยทีเดียว

ตอนนี้เขานึกถึงหลินเช่อในวัยเด็กออกแล้ว ตอนนั้นหลินเช่อและหลินลี่ต่างก็เป็นเด็กในชั้นเรียนของเขา

แต่มีน้อยคนนักที่จะรู้ว่าทั้งคู่เป็นพี่น้องกัน เขามัก

บทที่126

กู้จิ้งเจ๋อจับมือเธอโดยไม่พูดว่าอะไร \r\n\r\n \r\n \r\nหลินเช่อตัวแข็ง \r\n \r\n \r\nแต่เขาก็เพียงแต่จับมือเธอไว้โดยไม่ยอมปล่อย และไม่ได้หันมามองเธอ \r\n \r\n \r\nแต่กู้จิ้งเจ๋อกำลังมองตรงไปข้างหน้าและพูดว่า “ไปกันเถอะ เราไปดูทางด้านหน้ากันซะหน่อย” \r\n \r\n \r\nมือของหลินเช่อสั่นเล็กน้

บทที่127

โม่ฮุ่ยหลิงไม่ได้พบหน้าชายหนุ่มมาหลายวัน และตอนนี้เธอก็กำลังมองดูเขาด้วยสายตาเต็มเปี่ยมด้วยความรัก และส่งยิ้มที่เธอคิดว่าสวยที่สุดให้เขา

แต่ชายหนุ่มกลับหันไปมองและถามว่า “เธอมาที่นี่ทำไมน่ะ”

โม่ฮุ่ยหลิงบุ้ยปาก “ทำไมคะ คุณไม่ต้อนรับฉันที่นี่หรอกเหรอคะ”

กู้จิ้งเ