ตอนที่ 878 พี่ใหญ่กินยาบำรุงไหม

หลังจากนั้นสองสามวัน โรงพยาบาลหวาเซี่ย

ตอนเช้าลั่วหานมีคนไข้รายหนึ่งย้ายออกจากห้องICUมาที่ห้องผู้ป่วยธรรมดา ตลอดเส้นทางเธอตามคนไข้ตรวจสอบดูอาการป่วย จนกระทั่งสุดท้ายมั่นใจแล้วว่าคนไข้ได้พ้นขีดอันตราย ถึงได้ออกจากแผนกพักฟื้นกลับไปยังห้องทำงานของตัวเอง

ตอนที่ถึงอาคารผู้

ตอนที่ 879 ดอกไม้ที่ผมให้ล่ะ

สีของท้องฟ้าในยามพลบค่ำกำลังมาถึง

แสงไฟถนนสีเหลืองส่องสว่างเส้นทางที่อยู่ด้านหน้า นอกหน้าต่างกระจกรถ แสงนีออนที่คึกคักค่อยๆไกลออกไป

รถสีดำขับออกห่างจากความวุ่นวาย รถที่อยู่บนท้องถนนลดน้อยลงอย่างช้าๆ ขอบเขตอาคารที่พักอาศัยที่อยู่ด้านหน้าเว้นระยะห่างไปยาวมากถึงสามารถมองเห็

ตอนที่ 880 ฟัง เสียงหัวใจที่แตกสลาย

ไม่มีการช็อก ไม่มีลนลาน ไม่มีการเคลื่อนไหวของอารมณ์ใดๆเกิดขึ้น

ในตอนหลังจากที่หลงถิงได้รับคำตอบ ความรู้สึกส่วนใบหน้าแข็งทื่อกลายเป็นกระจกเงาที่นิ่งสงบราวกับน้ำขัง ในหนึ่งนาทีต่อมา เขาไม่ได้มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ

หลินเหว่ยเย่กับเหลียงจ้งซุนรอคอยเขาพูดอะไรหน่อยอย่างร