บทที่ 36

ตอนที่ 36

อยากกินก็บอก ไม่ต้องแกล้งทำเป็นเย็น

ชา

ฉ่ลั่วหานกำลังอ่านเพลิน น้ำเสียงที่เย็นชาของผู้หญิง คนหนึ่งก็ดังมาจากตรงหน้าเธอ เธอเงยหน้าขึ้นมอง ผู้ หญิงรูปร่างผอมบาง เรียวสูงใส่ชุดกาวน์ สีขาวแล้วยืน อยู่ตรงมุมโต๊ะด้านข้างของเธอ ผมสั้นประมาณสิ่งหู ผม ลอนเล็กน้อย มีลักยิ้มตรงแก้มสองข้าง

บทที่ 37

ตอนที่ 37

นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเขา

“เฟยเฟย ที่เธอบอกว่าฉู่ลั่วหาน ก็คือฉู่ลั่วหานคนนี้ใช่ ไหม?”

เกาหยิ่งจือส่งรูปของฉู่ลั่วหานไปให้โม่หรูเฟยดูหนึ่งรูป หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยแน่ใจเลยโทรศัพท์ไปถาม

ตอนที่เห็นรูปของฉู่ลั่วหานในโทรศัพท์ มือของโม่หรู

เฟยก็กำกระเป๋าไว้แน่น แววตานั้นเต็มไปด้วยความ

บทที่ 38

ตอนที่ 38

เมื่อคืนเธอทำเรื่องอะไรไว้

ถังจิ้นเหยียน?!

พวกเขาอยู่ด้วยกันได้ยังไง?

เมื่อกี้เขาบอกว่าขอขึ้นมาเพราะมีงานค้าง นึ่งานที่เขา พูดถึงนั้นคืองานในแผนกหัวใจ?

แต่ อาหารมื้อดึกสะดุดตาที่วางอยู่บนโต๊ะนั้น มัน หมายความว่ายังไงกัน?

เขาบอกว่ากลางคืนไม่กินมื้อดึก อาหารนั้นต้องเป็น ของที่ฉู่ล