บทที่ 192

ตอนที่ 192

ส่งดอกกุหลาบเก้าสิบเก้าให้เธอ

แต่ไม่รู้ว่ากลอนนี้บทนี้ยังมีประโยคจบต่อท้าย หิมะละลายกลายเป็นหยดน้ำ แสงอาทิตย์สาดส่องทอ

ประกายดั่งเพชร แสงแรกแย้มรุ่งอรุณหลอมละลายน้ำค้าง ทำลายความหนาว

ดวงวิญญาณกลับสู่สรวงสวรรค์ เหลือไว้เพียงมนุษย์ที่ใจ

สลาย

แอนน่ามองตัวอักษรบนรูปปั้นหินอย่างไม่

บทที่ 193

ตอนที่ 193

ริมฝีปากของเธอเป็นความคุ้นเคย

ริมฝีปากอันรุ่มร้อนดั่งเตารีดก็ไม่ปานประทับลงบนริมฝีปาก แดงอย่างป่าเถื่อน หญิงสาวไม่ทันตั้งตัวจึงรับแรงจู่โจมเข้า อย่างจัง

แรงบังคับที่ชายหนุ่มยัดเยียดให้จนแทบไม่นับว่าเป็นการ จูบ แต่เรียกว่าเป็นการลงโทษที่เธอดื้อใส่เขา สั่งสอนที่เธอ อวดดี

คุณชายเ

บทที่ 194

ตอนที่ 194

สงครามประสาทระหว่างแอนน่ากับหลงถึง

หลงจื้อเกาหัว ไม่กล้าบอกความจริงกับหลงถึง “ผมว่ามัน สวยดีก็เลยซื้อมา พ่อว่าเป็นไงบ้างครับ?”

หลงถึงปรายตามองแหวนสลับกับใบหน้าที่เผยใต้ชัดเจน ว่ากำลังโกหกของหลงจื้อ น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำระคนแหบ มีแววไม่ประสบอารมณ์เล็กๆ “แสดงไม่เนียนยังคิดจะโกหก