บทที่ 145

ตอนที่ 145

ป๋อนน้ำดื่มให้คุณ ไม่ทำอย่างอื่น

ในตอนเย็น จู่ลั่วหานตื่นขึ้นมาจากอาการโคม่า ดวงตาและ ลำคอยังคงเจ็บและรู้สึกไม่สบายตัวหลังจากถูกควัน ดิ้นรน หลายครั้ง ในที่สุดก็ลืมตาขึ้นมา

สายตาของเธอยังไม่ฟื้นตัวอย่างเต็มที่ และเธอก็ยังมอง เห็นสิ่งต่างๆยังไม่ชัด เห็นแค่ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนโซฟ

บทที่ 146

ตอนที่ 146

กระโดดข้ามกำแพงผ่านหน้าต่างก็

ต้องตามหาเธอให้พบ

หลงถึงใช้อัตลักษณ์ของตัวเองบังคับลูกชายของเขาขึ้นลิฟต์ และเดินตรงไปที่ชั้นที่โม่หรูเฟยอยู่ เมื่อลิฟต์ยังไม่เปิดหลง เชียวพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า “พ่อ ผมจะไม่มีวันแต่งงานกับ หรูเฟยแน่นอน แม้ว่าคุณจะลักพาตัวผมไปก็ไร้ประโยชน์”

หลงถึงเย

บทที่ 147

ตอนที่ 147

ไล่ตามไปถึงที่บ้าน พิชิตขาดลอย

ในตอนกลางคืนมีตมนเขาส่งเสียงเบาๆ และพูดออกมาจาก ปากของชาย แต่ก็ไม่ได้รับการตอบสนองใดๆ ในห้องเงียบ มาก และไม่มีเสียงใดๆ

ใช้ความรับรู้อย่างระมัดระวัง ไม่มีแม้แต่ความรู้สึกถึง เสียงหายใจเลย

มือของหลงเซียวคล่ำไปในความมืด ค้นหาตามผ้าห่ม แต่ ไม่พบตัวตน