ตอนที่ 127

มองตาผมแล้วพูดออกมา

ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ในรถ รถนั้นขับขึ้นสะพานสูงไป

รถคันนั้นหยุดจอดที่ข้างทางบนสะพาน ฉู่ลั่วหานลงจากรถเธอ ยืนพิงสะพานแล้วมองออกไปไกลแสนไกล

แสงไฟยามค่ำคืนที่พร่างพราวแต่งแต้มเมืองทั้งเมืองให้ดู สว่างไสว

เธอไม่รู้ว่าควรจะร้องไห้หรือหัวเราะดี ในตอนนี้หัวใจของเธอ มันขมขื่

ตอนที่ 128

หลงเชียวตัดสินใจวางทุกอย่างเป็นเดิมพัน

หลังจากที่พ่อและแม่จากไป ฉู่ลั่วหานเองก็ไม่ได้กลัวความตาย เท่าไหร่นัก ความกลัวความตายทั้งหมดเป็นเพียงเพราะความยึด ติดกับโลก แต่ตอนนี้เธอไม่มีอะไรให้ยึดติดอีกแล้ว

คิดไปเปลี่ยนชุดไปเข้างาน เมื่อถึงหน้าลิฟต์ที่เปิดออก คนที่ เดินออกมาคือเกาหยิ่งจือ

คู่ล

ตอนที่ 129

แต่บางเรื่องเราก็ไม่มีไฟล์แล้วเหมือนกัน

ขอบคุณมาก คุณนายหลง

ไปเถอะครับ ไปบอกลากันด้วยดี จบกันอย่างสันติ

ถังจิ้นเหยียนให้กำลังใจเธอ สิ่งใดที่ต้องเผชิญหน้าก็ควรก้าว ออกไป พวกเขาไม่ใช่ทหารหลบหนี

ฉู่ ลั่วหาน วางโทรศัพท์ลงในกระเป๋าขอเธอ เช็ดน้ำตาออกจาก แก้มของ “ไม่ต้องห่วงฉันจะไม่ล้มลงฉันยังม