ตอน 125
ประธานที่มีเสน่ห์ของฉัน
ตอนที่ 125
ผู้ชายทำกับข้าวเป็นช่างมีเสน่ห์
ในวันต่อมา ฉู่ลั่วหานตื่นขึ้นเวลาเจ็ดโมงสี่สิบ
เนื่องจากเธอมีใช้เมื่อคืนจึงไม่สามารถออกแรงลืมตาขึ้นมาได้ ทันที เมื่อลืมตาขึ้นดวงอาทิตย์ก็สาดส่องไปทั่วหน้าต่าง เธอยื่น มือออกไปเพื่อปิดม่าน แล้วหายใจเข้าลึก ๆ สองสามครั้ง
ลู่ซวงซวงไปไหนแล้ว?
“ลู่ซวงซวง? ”
คงไ
ตอน 126
ตอนที่ 126
ผลการวินิจฉัย ทำลายความฝัน
ในตอนกลางคืน หลงเซียวหลับไปแล้ว แต่จู่ลั่วหานเดินไปที่ห้อง หนังสือแล้วล็อกประตูจากด้านใน
เมื่อนำใบสมัครที่ถังจิ้นเหยียนให้เธอจากกระเป๋า ฉู่ลั่วหาน จ้องไปที่มันเป็นเวลากว่าห้านาทีจากนั้นก็จับปากกาของหลง ะ ๘ เชียวแน่น และใช้ปากกานั้นเขียนชื่อเธออย่างบรรจงทีละตัว
ตอน 127
ตอนที่ 127
มองตาผมแล้วพูดออกมา
ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งอยู่ในรถ รถนั้นขับขึ้นสะพานสูงไป
รถคันนั้นหยุดจอดที่ข้างทางบนสะพาน ฉู่ลั่วหานลงจากรถเธอ ยืนพิงสะพานแล้วมองออกไปไกลแสนไกล
แสงไฟยามค่ำคืนที่พร่างพราวแต่งแต้มเมืองทั้งเมืองให้ดู สว่างไสว
เธอไม่รู้ว่าควรจะร้องไห้หรือหัวเราะดี ในตอนนี้หัวใจของเธอ มันขมขื่