บทที่ 12

ตอนที่ 12

ไม่ได้หล่อเล่นๆ แต่หล่อจริงๆ

สายตาของฉู่ลั่วหานจับจ้องไปยังหลงเซียวและโม่หรู เฟยไม่บ่อย มุมปากที่มีรอยยิ้มเผยออกมา ทำให้เห็นว่า รอยยิ้มนั้นดูขมขื่น ยังไม่ทันได้ถูกคนมองเห็นรอยยิ้มนี้ ยิ้มที่ขมขื่นนั้นก็ได้หายไป

หลงจื้อได้ขับแก้วไวน์จากถาดที่พนักงานเสิร์ฟได้ยก มา และเขาที่อยู่ห่า

บทที่ 13

ตอนที่ 13

แผลตรงมุมปาก ดูมีเสน่ห์

รสชาติความคาวและความหวานเข้าไปในปากของฉู่ลั่ วหาน ริมฝีปากบางที่ทั้งอ่อนนุ่มและอมชมพูนั้นถูกเขา กัดจนไร้ความรู้สึกในตอนนี้ และเธอก็นอนพิงลงตรง หน้ารถ ผู้ชายที่อยู่เหนือเรือนร่างของเธอ ไม่มีวี่แววว่าจะ ปล่อยเธอเลยแม้แต่นิดเดียว เหมือนอยากจะฉีกและขยี้ ร่างข

บทที่ 14

ตอนที่ 14

อยู่ด้วยกันตามลำพังในวิลล่าตอนกลาง ดึก

ตอนที่กลับไปถึงวิลล่า ฉู่ลั่วหานก็ถูกหลงเซียววางตัว ลงบนโซฟาในห้องรับแขก ข้างๆก็มีกล่องยาวางอยู่ บรรยากาศและสภาพแวดล้อมทุกอย่างในวันนี้เหมือน คืนนั้น ฉู่ลั่วหานจึงขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย หนึ่งคือเพราะว่า เธอรู้สึกปวดหัวเข่ามากๆ สองคือเพราะว่าส