บทที่ 21

ตอนที่21 คุณอยากได้อะไร

“คุณไม่คิดจะส่งต้าเหนิงเข้าโรงเรียนปกติหรือคะ” เธอถามเพราะเป็นห่วง

“ทำไม? ต้าเหนิงเกะกะสายตาคุณหรือไง”

“ไม่ใช่เสียหน่อย” เธอลุกขึ้นแล้วจ้องหน้าเขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ต้าเหนิงเป็นเด็กฉลาดหรือจะเรียกเด็กอัจฉริยะก็ได้ แต่เขาก็แค่เด็กชายอายุห้าขวบ เขาต้องมีเพื

บทที่ 22

ตอนที่22 สนิทสนม

“ทำไมเดี๋ยวนี้คุณอยู่บ้านล่ะ เมื่อก่อนไม่ค่อยกลับบ้านเลยนี่ ตอนนี้ฉันเป็นภรรยาคุณแล้วคุณกลับไปใช้ชีวิตปกติได้แล้วมั้ง”

“ก็เพราะคุณเป็นภรรยาผมไง ผมเลยต้องมาติดแหงกอยู่ในบ้านแบบนี้”

ใช่ ปกติเขาอยู่เพนท์เฮ้าส์ เดือนหนึ่งจะกลับบ้านครั้งสองครั้ง แม้จะคิดถึงลูกแต่เรื่องงาน

บทที่ 23

ตอนที่23 เตรียมแผน

“ปันปันหน้าแดง” ต้าเหนิงใช้นิ้วจิ้มที่แก้มของหญิงสาว “คนหน้าแดงล้วนเป็นไข้”

พรนับพันยกหลังมือแตะหน้าผากตัวเอง “ตัวไม่ร้อน คงไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ คุณพยาบาลคะช่วยวัดไขฉันให้หน่อยค่ะ ”

เธอต้องดูแลคนป่วยตัวเองจะเป็นพาหนะทำให้คนป่วยไม่สบายหนักขึ้นไม่ได้ ต้าเหนิงแย่งที่ว