บทที่ 87 จูงมือกันผูกพันครอบครัว (1)

เซี่ยต้าไป๋เงยหน้าพลางอมยิ้มมองพวกเขาทั้งสองคนและชมว่า “เสี่ยวไป๋เป็นพระเอกขี่ม้าขาว เท่สุดๆ ไปเลย~”

ไป๋เย่ฉิงชำเลืองมองเซี่ยซิงเฉินที่จงใจหลบสายตาเขา สีดวงตาหม่นเข้มราวกับเก็บซ่อนบางอย่างเอาไว้ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เอาแต่จูงมือเด็กน้อยเดิ

บทที่ 88 จูงมือกันผูกพันครอบครัว (2)

เซี่ยซิงเฉินคิดจะมอบคำอวยพร ‘สุขสันต์วันเกิด’ ให้เขา แต่ยังไม่ทันพูดออกไป ไป๋เย่ฉิงก็เดินไปข้างหน้า เงาด้านหลังของเขาดูเย็นเยียบกว่าเมื่อครู่

ผู้ชายคนนี้โมโหอีกแล้ว!

ทำไมเขาถึงต้องสนใจสวี่เหยียนถึงขนาดนั้นด้วย? เพียงเพราะเธอผิดสัญญากับเ

บทที่ 89 จูงมือกันผูกพันครอบครัว (3)

เซี่ยซิงเฉินไม่กล้าคิดต่อ เธอหยิบสบู่มาล้างมือให้เด็กน้อย เธอถูนิ้วมือทุกนิ้วจนสะอาดหมดจด หลังจากล้างมือเสร็จแล้ว เธอก็ล้างหน้าและนิ้วเท้าน้อยๆ ของเขา สิบนาทีต่อมาทุกส่วนก็ถูกล้างจนสะอาดเอี่ยม เซี่ยซิงเฉินอุ้มเขาออกมาจากห้องน้ำ คนของเขายังอยู่ในห้องรับแข