บทที่ 82 พลอดรักกันดีๆ นะ (2)

ความรู้สึกอันตรายโจมตีเข้ามาอย่างฉับพลัน เซี่ยซิงเฉินสั่นเทิ้มไปทั้งร่าง มีแต่ความรู้สึกอับอาย กลัวจนตัวสั่นเกร็งไปหมด มือบิดกลับไปด้านหลังพยายามผลักเขาอย่างสะเปะสะปะ “ไป๋เย่ฉิง คุณอย่าทำแบบนี้..คุณนี่มันเป็นการข่มขืนผู้หญิงนะ...”

สองคำนั้นช่างแสลงหูจร

บทที่ 83 พลอดรักกันดีๆ นะ (3)

”เมื่อกี้คุณพูดถึงผู้หญิงที่ไหน บอกมาให้ชัดๆ!” ไป๋เย่ฉิงจับเธอกดแนบไปกับเสาไฟฟ้าริมถนนตรงป้ายรถประจำทาง

แสงสลัวจากเสาไฟฟ้าริมถนนส่องไปที่เขาทั้งสองคน เงาจากร่างที่สูงใหญ่ของเขาทอดยาวปกคลุมเธอเอาไว้

การต้องสบดวงตาที่แสนลุ่มลึกราวกับจะมองทะลุผ่า

บทที่ 84 พลอดรักกันดีๆ นะ (4)

“ถึงแล้วค่ะ” เธอปลดเข็มขัดนิรภัยออก ตอนนี้เป็นเวลาดึกมากแล้ว ทั่วทั้งชุมชนเงียบสงัดไร้สุ้มเสียงใดๆ

“อืม” ไป๋เย่ฉิงท่าทีนิ่งเฉย เขายื่นมือถือส่งให้เธอโดยไม่พูดอะไร เซี่ยซิงเฉินจึงเปิดประตูรถและเดินลงจากรถไป เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและจึงหันกลับไปพูดกับเ