บทที่ 32 ว่าด้วยงานของเธอ

“ยกขึ้นมานิดเดียวก็พอค่ะ” เซี่ยซิงเฉินไม่ได้มองเขา เธอเอาแต่ก้มหน้าราวกับกำลังจดจ่อกับการช่วยเขาใส่เสื้อผ้า “อื้ม แบบนี้แหละค่ะ...เรียบร้อยแล้ว เอามือลงเถอะค่ะ”

หลังจากสวมเสร็จเรียบร้อย เธอก็พยายามติดกระดุมเสื้อแทนเขาทีละเม็ดๆ กระดุมฝังเพชรเม็ดเล็กๆ ส่องปร

บทที่ 33 ได้รับเกียรติสูงส่ง

หยูเจ๋อหนันเดินเข้าไปใกล้พี่ชาย เขาเห็นพี่ชายกำลังจดจ่ออยู่กับข่าวในโทรทัศน์

เป็นข่าวของท่านประธานาธิบดีคนปัจจุบันที่อยู่ดีๆ ก็มาปรากฏตัวต่อหน้าสายตาสาธารณชน ทุกอย่างดำเนินไปตามแผน สถานการณ์ทั้งหมดอยู่ในการควบคุมของเขา

หยูเจ๋อเหยาขมวดคิ้ว เขาคิ

บทที่ 34 คู่นัดดูตัวของเธอ

ไป๋เย่ฉิงรู้สึกเหนื่อยล้า เขาให้คนรับใช้ทุกคนออกไป เหลือตัวเขานั่งอยู่ในห้องโถงลำพังเพียงคนเดียว ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น และในขณะนั้นเอง สีหน้าแห่งความเจ็บปวดก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าที่ดูเหนื่อยล้า

เซี่ยซิงเฉินมองลงมาจากข้างบน ในใจรู้สึกกลัดกลุ้ม

เธอครุ