บทที่ 12 พ่อแท้ๆของเด็ก

วันจันทร์

ขณะที่เซี่ยซิงเฉินกำลังยุ่งกับการทำงานแปล มือถือก็ดังขึ้น เหลือบมองก็เห็นว่าเลขาของเซี่ยกั๋วเผิงผู้เป็นพ่อโทรมา

“คุณหนูใหญ่ คืนนี้คุณนายจัดงานเลี้ยง อยากให้คุณไปร่วมงานให้ได้”

เซี่ยซิงเฉินชะงักไป แล้วถามว่า “ต้อนรับเซี่ยซิงคงกลับม

บทที่ 13 เกมเด็กเล่น

ใจเขาร้อนรน รีบเดินไปข้างหน้า ขณะกำลังยื่นมือจะประคองเธอโดยสัญชาตญาณ ทันใดนั้นเงาใครคนหนึ่งก็แวบออกมาขวางเขาและเซี่ยซิงคงไว้ทันที

“ทั้งสองท่าน โปรดหยุดก่อน”

ชายชุดดำคนหนึ่ง

ชายชุดดำร่างสูงใหญ่ใบหน้าเรียบเฉย รูปร่างเช่นนั้น คนเดียวเท่ากับสวี่เห

บทที่ 14 คืนนั้นยิ่งจดจำได้

เขาถอยไปที่เก้าอี้อีกฝั่งด้วยมาดผู้ดี เพราะแรงดึงจากเขา เธอจึงโถมเข้าไปหาเขาเกือบทั้งตัว

เซี่ยซิงเฉินล้มลงบนร่างเขา ริมฝีปากสีแดงอ่อนนุ่มคล้ายกับว่าจะเฉียดผ่านแก้มเขา เขานิ่งตะลึง ความรู้สึกชาดิกไร้เรี่ยวแรงแล่นไปทั่วร่าง แววตาเข้มขึ้นเล็กน้อย เซี่ยซิงเฉ