บทที่ 81 หญิงสาวคนนี้ยิ่งเก่งกล้าขึ้นเรื่อยๆ

เพราะฉือเยว่เตรียมเครื่องปรุงมาอย่างครบครัน กลิ่นหอมของอาหารที่ย่างจึงลอยฟุ้ง จนเด็กๆ น้ำลายไหล

แม้แต่แม่นมโจวที่ไม่เคยขาดอาหารอร่อยๆ ที่บ้านโจว ก็ยังรู้สึกว่ากลิ่นนี้ช่างชวนน้ำลายสอมาก

ฉือเยว่จับกระต่ายป่าได้สองตัว ไก่ป่าสองตัว ผู้ใหญ่สองคนเด็กสามคนกิ

บทที่ 82 แค่ขนมนิดหน่อยก็ซื้อใจเด็กๆ ได้แล้ว

เมื่อหลี่เฉียงและหวังฟู่กุ้ยกลับถึงบ้าน เห็นสองครอบครัวจะกินข้าวด้วยกัน และยังเป็นงานเลี้ยงเนื้อหมูป่า ก็รู้สึกดีใจมาก

หลี่จื่อซีพูดจ้อกับอาผู้ชายถึงทุกเรื่องที่พวกเขาทำบนเขาวันนี้ ทำเอาหลี่เฉียงอิจฉาไม่หาย

แม้แต่หวังฟู่กุ้ยที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ ก็ถามหลี่

บทที่ 83 หาช่างก่อสร้าง

ในฐานะศิษย์ที่ดี เมื่อฉือเยว่มีของดีก็ต้องไม่ลืมอาจารย์ จุดแรกที่เธอไปคือที่หมอฉิน วางโหลเล็กๆ หลายใบตรงหน้าเขา

"อาจารย์ โหลนี้ของท่าน สองโหลนี้ให้พี่สาว ช่วยเอาไปให้พี่สาวด้วย ฉันยังมีธุระด่วนเลยไปจวนโจวไม่ได้"

"นี่อะไรอร่อยอีกล่ะ?"

ฉือเยว่คิดว่าของที่เธอทำง่ายๆ ในยุคนี้