บทที่ 476 พิธีเปิดที่ราบรื่น

ภรรยาขุนนางบางคนแรกๆ ไม่อยากลงไปหาหอยที่ชายหาด คิดว่าทั้งสกปรก ร้อน และมีกลิ่นเหม็น แต่เมื่อเห็นคนอื่นเข้าร่วม และองค์หญิงใหญ่ก็เข้าร่วมด้วย คิดถึงจุดประสงค์ที่มาวันนี้ จึงต้องฝืนใจลงไปด้วย ไม่เช่นนั้นจะรู้สึกแปลกแยกเมื่อทุกคนลงไปแต่ตัวเองไม่ไป

พอได้ลองเก็บหอยไปเรื่อย

บทที่ 477 กลายเป็นคนโดดเดี่ยว

ฉือเยว่อยู่ในประเทศเหนืออีกสามวัน รีสอร์ทอ่าวชาวประมงมีอนาคตที่ดี สามวันนี้มีคนมาเที่ยวไม่น้อยทุกวัน เธอก็วางใจได้แล้ว อย่างน้อยโครงการนี้ก็จะไม่ขาดทุน

ซูลั่วก็ไม่มีข้ออ้างที่จะให้น้องสาวและครอบครัวอยู่ต่อแล้ว รู้สึกอาลัยอาวรณ์มาก กอดหลี่จื่อลั่วไม่ยอมปล่อย

"หนูน้อย

บทที่ 478 รีบกลับหมู่บ้าน

หลังจากฉือเยว่และคณะรับประทานอาหารกลางวันในวัง ฮองเฮาและพระราชินีทราบว่าพวกเขาเดินทางมาครึ่งเดือน จึงอยากให้พวกเขาได้พักผ่อน จึงให้กลับจวนองค์หญิง

ตอนนี้เป็นช่วงบ่ายแล้ว พวกเขาไม่ได้วางแผนจะกลับหมู่บ้านซีเหอ จะพักที่จวนองค์หญิงคืนหนึ่งแล้วค่อยกลับพรุ่งนี้

ฉือเยว่พาเด็กๆ