บทที่ 459 สร้างหน้าให้ตระกูลซง

ฉือเยว่พยักหน้า พูดถึงการช่วยพี่ชายก็นึกขึ้นได้ว่าต้องเข้าวังสักหน่อย ไม่งั้นก็คงไม่มาเมืองหลวง

ตอนนี้พี่ชายไปแล้วรู้สึกว่างเปล่า เขาต้องไปในวังหลวง

"เจ้าไม่ได้พาลูกศิษย์มาสอบหรอกหรือ? มีกี่คนที่ได้สอบ? กี่คนที่จะสอบผ่าน?"

เสวียชุนถูกดึงความคิดกลับมาทันที "ภรรยาเอ

บทที่ 460 หรือข้าจะสละตำแหน่งให้พวกเจ้าเลือกใครเหมาะสม?

ท่านซง พ่อของซงชิว หลังจากลูกชายเข้าสอบในวัง ดีใจจนปิดปากไม่ลง

แต่เดิมไม่เคยคิดว่าลูกชายจะเก่งได้ขนาดนี้ คิดว่าสอบได้เป็นซิ่วไฉ่ก็สร้างชื่อแล้ว ไม่คิดว่าลูกชายที่เมืองหลวงยอมรับว่าเป็นคุณชายเสเพล กลับสอบผ่านขั้นจวี่เหริน สมแล้วที่เป็นลูกชายเ

บทที่ 461 เป็นผู้ปกครองที่ยิ่งใหญ่ในสายตาประชาชน

เมื่อขุนนางหลายคนเห็นว่าซูลั่วเป็นคนอ่อนแอจริงๆ และคิดว่าข้อเสนอของเขาก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ใบหน้าของซูลั่วก็ไม่มีรอยยิ้มเหลืออยู่เลย

"ตำแหน่งองค์ชายรัชทายาทนั้นเล็กเกินไป หรือจะให้ยกบัลลังก์ให้พวกท่านเลยดีไหม นั่นถึงจะเป็นการกระทำที่ไม่ต้อ