บทที่ 439 ตกใจไหม แปลกใจไหม

เมื่อคิดได้แบบนี้ ทุกคนก็ไม่ได้เกรงกลัวขุนนางพวกนี้มากนัก และยังใจดีสอนคนที่ทำผิดขั้นตอน จู่ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองเก่งพอสมควร ไม่คิดว่าจะมีวันที่ตัวเองได้สอนพวกขุนนางใหญ่ พูดออกไปก็เป็นเรื่องน่าภูมิใจมาก

มีหนึ่งก็มีสอง ค่อยๆ พวกชาวบ้านก็เข้าใจจุดนี้ จึงแย่งกันช่วยเหลือขุน

บทที่ 440 ของแท้ต้องไม่แพ้ของปลอม

อากาศที่นี่เหมือนเดือนสามของที่อื่น แต่อุณหภูมิอาจต่ำกว่าสักไม่กี่องศา แทบไม่รู้สึกถึงความแตกต่าง อาหารทะเลพวกนี้เก็บไว้ไม่ได้ ต้องทำให้หมด พวกเขาหลายคนกินจนสุดความสามารถก็กินไม่หมด มันเยอะเกินไป

จึงแบ่งส่งไปให้บ้านที่สนิทกัน เช่น บ้านหัวหน้าหมู่บ้าน บ้านหวังต้าจ

บทที่ 441 วันมงคลสมรสของฉินรัวหวัน

"น้องสาว น้องเขย พวกเจ้าว่าอย่างไร ถ้าข้าจะเปิดร้านชาบูอาหารทะเลในเมืองหลวงแห่งประเทศเหนือ?

ที่นั่นอากาศหนาวเย็นตลอดทั้งปี ถ้าได้นั่งจุ่มอาหารทะเลในหม้อร้อนๆ คงจะดีไม่น้อย! ข้าว่าเป็นความคิดที่ดีนะ!"

ซูลั่วถามและตอบเองโดยไม่รอให้ฉือเยว่และคนอื่นตอบ เขาแค่อยากคุ