บทที่ 424 ชาวบ้านอยากซื้อบ้าน

"เรียกว่าองค์หญิงทำไม?"

ฉือเยว่เหลือบมองเสวียชุน ที่นี่ไม่มีคนนอก ไม่จำเป็นต้องแสดงให้ใครดู อีกอย่างถึงมีคน นางก็เป็นใหญ่ที่สุดที่นี่ นางว่าอย่างไรก็ต้องเป็นอย่างนั้น

"เฮ่ๆ งั้นข้าเรียกเจ้าว่าภรรยาแล้วกัน

ภรรยา ไปกินข้าวเช้ากันเร็ว หิวแย่แล้วใช่ไหม?

ข้าให้พวกเขาต้มซุ

บทที่ 425 จดหมายของใคร

ฉือเยว่ฟังซงชิวพูดแม้จะดูเจ้าเล่ห์อยู่บ้าง แต่ดูจากสีหน้าไม่เหมือนพูดโกหก

"บ้านของข้าถึงจะอยู่ชนบท แต่ก็ไม่ได้ถูก เจ้าสอบถามราคาแล้วหรือ?

เจ้ายังเด็กตัดสินใจเองได้หรือ?"

ซงชิวที่ถูกเรียกว่าเด็กรู้สึกอับอายโกรธทันที เขาอายุสิบหกแล้ว ผ่านปีใหม่ก็สิบเจ็ด ถึงวัยแต่งงานได้แล้ว

บทที่ 426 ทุ่งดอกไม้ในหมู่บ้าน

"จดหมายจากใครหรือ?"

นี่เป็นครั้งแรกที่มีจดหมายจากคนนอกครอบครัวส่งมาที่หมู่บ้านซีเหอ

ฉือเยว่คิดไม่ออกเลยว่าใครจะส่งจดหมายมาหาเธอ เพราะทุกคนในครอบครัวก็อยู่บ้านกันหมด ไม่มีใครเดินทางไกล

"จากทางเหนือ เปิดอ่านเร็วๆ สิ"

พี่สะใภ้หวังและหลี่เฟยก็เงียบ ทั้งสองคนกำลังปลอบเด็ก