ตอน 418
กลายเป็นแม่เลี้ยงเลวที่มีลูกเลี้ยงสี่คน
บทที่ 418 ตั้งใจมาขออาหาร
"ได้ พวกเราเป็นเพื่อนเก่ากันแล้ว อย่าเกรงใจเลย กินเถอะ"
หัวซานผิ่นเป็นขุนนางที่มีความสามารถ ฉือเยว่ไม่รังเกียจ ตรงกันข้ามค่อนข้างชอบด้วยซ้ำ
เมื่อทุกคนเห็นฉือเยว่หยิบตะเกียบคีบเนื้อชิ้นที่วางไว้ก่อนหน้า ก็คีบตะเกียบไปที่เนื้อชิ้นที่ตนหมายตา
"เดี๋ยวก่อน!"
เสวียชุนร้องห้
ตอน 419
บทที่ 419 รอยปานรูปสัญลักษณ์
นี่มันพูดให้ตกใจจริงๆ!
"แม่ข้าเสียตอนคลอดข้า แม่เลี้ยงไม่ใช่แม่แท้แน่นอน แต่พ่อน่าจะใช่"
ฉือเยว่รู้จากความทรงจำของร่างเดิม
"ไม่ พ่อและแม่ของเจ้าอาจไม่ใช่พ่อแม่เจ้า หรือ...บางทีแม่เจ้าอาจยังมีชีวิตอยู่"
ฮองเฮาไม่รู้จะอธิบายกับฉือเยว่อย่างไร นางเพิ่งนึกได้ว่าเคยเห็นร
ตอน 420
บทที่ 420 การเปลี่ยนแปลงของเมืองและหมู่บ้าน
"ไปเอาหยกที่องค์ชายรัชทายาทเป่ยกั๋วให้ข้ามาดูหน่อย"
พอชุนฮวาพูด ฉือเยว่ก็นึกถึงหยกที่องค์ชายรัชทายาทยัดเยียดจะให้นาง
"ใช่! บ่าวไปเดี๋ยวนี้"
พร้อมกับกระจกใหญ่สองบาน ชุนฮวาก็นำหยกที่องค์ชายรัชทายาทให้มา พอเอาหยกสองอันมาเทียบกัน เหมือนกันราวกับแกะ
แต่ดู