บทที่ 403

หมู่บ้านเสว่ยเจี้ย

ตอนบ่าย ฉือเยว่และชุนฮวาเก็บข้าวของพร้อมกับเวยอี้และเวยเอ้อร์เตรียมออกจากค่ายทหาร แต่แพทย์ทหารสิบกว่าคนวิ่งมาขอพบฉือเยว่

"องค์หญิงหมิงเยว่ ขอความกรุณาสอนวิชาการเย็บแผลให้พวกข้าด้วย พวกข้ารู้แค่วิธีหยาบๆ อย่างการผ่าตัดไตพวกข้าก็ทำไม่เป็น

ถ้าได้เรียนวิชาการเย็บแผลทั้ง

บทที่ 404

ขึ้นเขาขุดหน่อไม้

ชุนฮวาพูดพลางหยิบเงินก้อนเล็กออกมายัดให้หัวหน้าหมู่บ้าน ยังไม่ทันที่นางจะพูด หัวหน้าหมู่บ้านก็รีบโบกมือถอยหลัง

"คุณหนูอย่าเลย แค่ใช้ครัวเท่านั้น จะให้เงินทำไมกัน?

ไม่ต้องให้ไม่ต้องให้ ครัวนั่นอยากใช้ก็ใช้เถอะ ไม่เป็นไร"

ชุนฮวายังคงยิ้มยื่นเงินก้อนในมือให้หัวหน้าหมู่

บทที่ 405

เด็กในหิมะ

ฉือเยว่คุยกับหัวหน้าหมู่บ้านครึ่งค่อนวัน ก็เข้าใจว่าทำไมที่นี่ถึงยากจนและไม่มีอาหาร เป็นเพราะสภาพภูมิอากาศ ภูมิประเทศ และคนไม่เอื้ออำนวย

สำคัญที่สุดคือพวกเขาเป็นครอบครัวทหาร แม้แต่ของที่เอาออกไปวางขาย คนก็มักดูถูก ถึงขนาดยอมซื้อของคนอื่นแต่ไม่ยอมซื้อของพวกเขา แม้มีคนซื้อก็ก