บทที่ 4 ต้มเนื้อกับชะเอม

เจ้าเดินไปดูหญ้าต้นหนึ่งที่สูงเกือบเท่าตัวเจ้าที่อยู่ข้างๆ

แน่นอน อีกครู่สรรพคุณและคุณสมบัติของสมุนไพรนั้นก็ปรากฏในสมองเจ้า เจ้าเหมือนได้ยินเสียงสมุนไพรนั้นพูด

"ข้าคือหงอเว่ย แม้ข้าจะมีกลิ่นเหม็นและรสขมเผ็ด แต่ข้าเป็นยาดีที่มีฤทธิ์อุ่น

สรรพคุณ: แก้อาหารไม่ย่อย เจริญอาหาร

บทที่ 5 ขอบคุณแม่จ๋า หวานจัง

ดูเหมือนเด็กหญิงคนนี้จะมีระบบย่อยอาหารอ่อนแอมาก แม้เจ้าจะใส่ชะเอมลงในน้ำซุปเพื่อช่วยระบบย่อยแล้ว หลี่จื่อซีก็ยังทนไม่ไหว

ตอนนี้นึกถึงหงอเว่ยที่เห็นก่อนหน้า

"พี่สะใภ้ อย่าโทษจื่อซีเลย เป็นความผิดของหนู หนูดูแลน้องไม่ดี... ท่าน..."

"เด็กโต พูดมากทำไม รีบไปต้มน้ำร้อนเร

บทที่ 6 หญิงชราปากร้าย

หญิงคนนั้นได้ยินคำพูดหลี่เฟยยิ่งโกรธ หันกลับมาตบอีกแก้มหนึ่งของหลี่เฟยเปรี้ยง แล้วเตะเข้าที่ท้องหลี่เฟยอย่างแรง

เร็วจนคนตั้งตัวไม่ทัน

"อ๊าก..."

หลี่เฟยไม่ทันระวังโดนเตะแบบนี้ จู่ๆ ก็ล้มลงกลิ้งไปกับพื้น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด เห็นได้ชัดว่าแรงเตะของหญิงคนนั้นแรงมาก