บทที่ 397 เร็วเข้า ข้าเป็นลม

"เตรียมพู่กันหมึกกระดาษและแท่นฝนหมึก!"

แม่ทัพสั่งเสียงดัง แล้วหันไปยิ้มมองฉือเยว่

"ตอนนี้จะพาข้าไปดูเสื้อหนึ่งแสนตัวนั้นได้หรือยัง?

ในเมื่อข้าจะเขียนสัญญาแล้ว องค์หญิงยังไม่ได้บอกราคาเสื้อต่อตัว ข้าจะได้เขียนรายละเอียดให้ชัดเจน"

ฉือเยว่ได้ยินน้ำเสียงของแม่ทัพที่ดูดีข

บทที่ 398 นี่เป็นรางวัลที่มอบให้ข้า

ฉือเยว่นอนหลับไปทั้งบ่าย เมื่อตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองนอนบนเตียงของเสวียชุนทั้งที่ยังสกปรก รู้สึกเกรงใจมาก

เมื่อนางตื่น เห็นชุนฮวาก็เพิ่งตื่นพอดี และทั้งสองคนนอนอยู่บนเตียงนี้ ฉือเยว่รู้สึกอึดอัดน้อยลง อย่างน้อยก็มีคนอยู่เป็นเพื่อน

ชุนฮวาตื่นแล้วก็จะไปต้มน้ำร้อน อ

บทที่ 399 แค่ชมว่าเจ้าหล่อ

ฉือเยว่มองทหารที่บาดเจ็บสาหัส ตอนแรกในใจไม่รู้สึกอะไรมาก บาดแผลแบบนี้นางเคยเห็นมามากแล้ว เคยเห็นที่หนักกว่านี้ด้วย

แต่เมื่อเห็นทหารที่บาดเจ็บสาหัสถูกหามเข้ามาไม่หยุด จิตใจของนางก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป

เห็นได้ชัดว่าหมอทหารมีไม่พอ ยุ่งจนรับมือไม่ไหว ฉือเยว่พับแขนเสื้อขึ้นเอง "ช