บทที่ 398

นี่เป็นรางวัลที่มอบให้ข้า

ฉือเยว่นอนหลับไปทั้งบ่าย เมื่อตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองนอนบนเตียงของเสวียชุนทั้งที่ยังสกปรก รู้สึกเกรงใจมาก

เมื่อนางตื่น เห็นชุนฮวาก็เพิ่งตื่นพอดี และทั้งสองคนนอนอยู่บนเตียงนี้ ฉือเยว่รู้สึกอึดอัดน้อยลง อย่างน้อยก็มีคนอยู่เป็นเพื่อน

ชุนฮวาตื่นแล้วก็จะไปต้มน้ำร้อน

บทที่ 399

แค่ชมว่าเจ้าหล่อ

ฉือเยว่มองทหารที่บาดเจ็บสาหัส ตอนแรกในใจไม่รู้สึกอะไรมาก บาดแผลแบบนี้นางเคยเห็นมามากแล้ว เคยเห็นที่หนักกว่านี้ด้วย

แต่เมื่อเห็นทหารที่บาดเจ็บสาหัสถูกหามเข้ามาไม่หยุด จิตใจของนางก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป

เห็นได้ชัดว่าหมอทหารมีไม่พอ ยุ่งจนรับมือไม่ไหว ฉือเยว่พับแขนเสื้อขึ้นเอง

บทที่ 400

มีพิรุธ

จริงๆ แล้วทหารหนุ่มผิวคล้ำ ตอนนี้เพราะการรบจึงมีฝุ่นดินและเลือดเปื้อนใบหน้า มองไม่ออกว่าหน้าตาเป็นอย่างไร ไม่เพียงไม่หล่อ ยังดูน่ากลัวด้วยซ้ำ

ทหารหนุ่มรู้ว่าฉือเยว่กำลังปลอบเขา แต่ในใจก็ดีใจ เทพธิดาพี่สาวชมว่าเขาหล่อ

เขาเกิดมาทั้งชีวิต นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนชมว่าหล่อ

"ข้า ข้า