บทที่ 39 คุณหนูมาแล้ว

นึกถึงของพวกนั้นบนโต๊ะ ฉือเยว่ก็ดีใจขึ้นมาอีก

ตอนนี้พอดีหลี่เฉียงก็เลิกเรียนกลับมา

เขาเห็นคนหลายคนออกมาจากบ้าน จึงถามหลี่เหวยว่าเกิดอะไรขึ้น หลี่เหวยก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฟัง

หลี่เฉียงถึงได้วางใจ รู้สึกว่าบ้านไม่มีผู้ชายไม่ได้จริงๆ ตัวเองต้องรีบโตให้เร็วๆ

"เร็ว ปิดประต

บทที่ 40 จมูกชี้ฟ้าสูงไปหน่อย

ฉือเยว่รู้สึกว่าเวลาพอๆ กับเมื่อวานนี้ รีบห่อเนื้อชั่งให้พวกเขา

ตั้งแต่ชั่งห่อแรก ก็ไม่ได้หยุดเลย ส่วนเรื่องเก็บเงิน มอบให้หลี่เหวยทำ

หลี่จื่อซีกับหลี่จื่อเฉินฟังคำฉือเยว่ ยืนเรียบร้อยข้างๆ ไม่ออกไปไหน เด็กน้อยสองคนจับมือกัน มืออีกข้างจับชายเสื้อฉือเยว่

นี่เป็นสิ่ง

บทที่ 41 เปิดหูเปิดตาพี่สะใภ้หวัง

"เรื่องนี้ผิดที่ฉัน ฉันจะพาเธอกลับไปดูแลให้ดีสักระยะ รอให้มือหายดีก่อนค่อยมาเรียน อาจารย์คิดว่าอย่างไรคะ?"

ฉือเยว่เห็นว่าหลี่เหวยกำลังจะร้องไห้แล้ว รีบดึงเธอไปอยู่ด้านหลัง ยิ้มพูดกับครูจี้ปักผ้า

ฉือเยว่ดึงหลี่จื่อซีมา ชี้ไปที่เสื้อผ้าของเด็กหญิง

"ครูจี้ดูสิคะ เสื