บทที่ 376 ตายตาไม่หลับ

"บังอาจ!"

ขันทีตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อที่หญิงผู้นั้นเรียกเขาว่าเจ้าพนักงาน และคำพูดที่เธอกล่าวหาฉือเยว่ยิ่งทำให้เขาโกรธ

แม้เขาไม่รู้ว่าคำพูดของหญิงผู้นั้นจริงหรือไม่ แต่จะพูดเช่นนี้ต่อหน้าผู้คน โดยเฉพาะต่อหน้าเขาได้อย่างไร

พูดราวกับว่าตัวเองมีอำนาจเหนือองค์หญิง ไม่พูดถึงว่าตัวเข

บทที่ 377 ทำลายชื่อเสียงตัวเอง

ฉือเยว่ฟังแล้วไม่รู้สึกอะไร แต่คนอื่นทนไม่ได้

หญิงชราคนนี้กล้าพูดใส่ร้าย ถ้าจริงๆ มีคนส่งจดหมายมา ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะเกิดเหตุการณ์แบบนั้น

"ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ ฉันเป็นคนไม่ให้คนส่งจดหมายเข้าหมู่บ้าน"

"ฉันเป็นคนหมู่บ้านซีเหอ ไม่เคยได้ยินว่ามีใครส่งจดหมายแล้วถูกกีด

บทที่ 378 ออกไปทำเรื่องไม่ดีอีกแล้ว

"ชุนฮวา รีบไปเตรียมของ เอาที่เหลือมาทั้งหมด"

ชุนฮวารับคำไปเตรียม

"องค์หญิงหมิงเยว่ ข้าน้อยหน้าหนาสักหน่อย ได้ยินว่าในหมู่บ้านขององค์หญิงมีไก่ทอดอะไรใหม่ๆ จะขอชิมสักหน่อยได้หรือไม่?"

ที่จริงฮ่องเต้เป็นคนสั่งให้ถาม ฮ่องเต้อยากให้เขานำกลับไปให้ชิมด้วย แต่ของจากภา