บทที่ 362 มอบให้เธอก็คือมอบให้เธอ

ฉือเยว่รับกระดาษที่เสวียชุนยื่นให้ ตอนแรกคิดว่าเป็นธนบัตร แต่เมื่อเห็นสายตาคาดหวังของเสวียชุน เธอจึงเปิดดูกระดาษนั้น

"นี่เป็นโฉนดบ้านทั้งหมดเหรอ?"

ไม่ต้องรอให้เสวียชุนตอบ ฉือเยว่ก็เห็นตัวอักษรบนโฉนดแล้ว

มีโฉนดที่ดินทั้งหมดหกฉบับ และทั้งหมดเป็นร้านค้าในเมืองหลวง

บทที่ 363 จิตใจที่ลึกล้ำน่าโมโห

เมื่อเห็นคนพวกนี้กลับมา เสวียชุนนึกถึงจดหมายที่ฉือเยว่เคยเขียนถึงเขา เกี่ยวกับแผนการพัฒนาหมู่บ้าน

ของเล็กๆ น้อยๆ ที่นำกลับมาเหล่านี้ เป็นแรงผลักดันหลักในเส้นทางการพัฒนา

เมื่อวานตอนกลับมา ที่เชิงเขานอกหมู่บ้านซีเหอ เห็นคนมากมายกำลังขุดภูเขา เขาเดาว่าคงเกี่ยวข้องกับ

บทที่ 364 ต้องฝึกแทงเข็ม

แม่นมหรองกับขันทีรู้จักกันอยู่แล้ว ขันทีฟังแม่นมหรองเล่าถึงชีวิตที่นี่ด้วยความใฝ่ฝัน ได้แต่อิจฉาเท่านั้น

ของที่ฉือเยว่และแม่นมเอี้ยนเตรียมให้วังเสร็จเรียบร้อย บรรทุกขึ้นรถม้าแล้วขันทีก็ลาจากไป

ผ่านเชิงเขานอกหมู่บ้านซีเหอ เห็นคนมากมายยืนขุดหิน ขันทีก็ไม่ได้ถามว่าทำอะไร ไม