บทที่ 358

อู้ว... ดูแล้วเจ็บจัง

เวยอี้เดินเข้าไปหากลุ่มผู้หญิงและผู้ชายที่กำลังวิ่งมา

ผู้ใหญ่ของเด็กสามคนแรกๆ ยังไม่เชื่อว่าคนที่ถูกตีจนน่าสงสารเหมือนหัวหมูนั่นคือลูกตัวเอง

แต่พอดูเสื้อผ้าที่พวกเขาใส่ ก็จำได้ว่าเป็นชุดที่ตัวเองหยิบให้ลูกตอนเช้า บางคนถึงขั้นแต่งตัวให้ลูกด้วยตัวเอง ทันใดนั้นก็ตา

บทที่ 359

สายตาหวาดหวั่นเหมือนกันไม่มีผิด

"ไปกันเถอะ อย่าอยู่ที่นี่ให้อับอายขายหน้าอีกเลย!

เขาบินขึ้นไปเกาะกิ่งไม้ กลายเป็นหงส์ไปแล้ว เรื่องเด็กๆ กัดฟันกันยังจะทำให้รุนแรงขนาดนี้ เขาไม่สนใจสภาพน่าสมเพชของพวกเธอหรอก ต่อไปเจอหน้าก็เดินเลี่ยงไป จำไว้หรือยัง?"

สองคนที่เหลือไม่ได้พูดอะไร แต่ชัดเจนว่า

บทที่ 360

เอากฎครอบครัวมา

"ไม่ฟังคำยังไง? ทำผิดอะไร?"

"หนูไม่ควรไม่ฟังคำแม่ แอบทำผงบังคับให้พูดความจริง ถ้าคนที่มีเจตนาไม่ดีเห็นเข้า ต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่ จะตกอยู่ในอันตราย"

หลี่จื่อเฉิน: (⊙o⊙)

น้องสาวคนนี้พาลำบากขึ้นทุกที!

เขาคอยดูแลทุกวัน แต่ยังแอบทำผงบังคับให้พูดความจริงโดยที่เขาไม่รู้ได้?