บทที่ 354 แม้แต่ยางรัดผมก็ขายไม่ออก

"ดูเร็ว นั่นซาลาเปาใช่ไหม วาดเหมือนจริงมาก รอยจีบบนซาลาเปาเหมือนของจริงเลย

ดูน่ากินกว่าซาลาเปาในตัวอำเภอเสียอีก นี่แค่ภาพวาดบนแผ่นไม้ ทำไมถึงสมจริงขนาดนี้?"

"นั่นลูกกวาดเคลือบน้ำตาลใช่ไหม?"

"โอ้ นั่นดอกไม้ประดับผีเสื้อ!"

พวกป้าๆ และสะใภ้สาวพากันศึกษาป้ายเหล่า

บทที่ 355 การแข่งขันระหว่างคนที่ไม่ได้เจอหน้า

ฉือเยว่คิดว่าให้เสวียชุนทำงานตลอด ถึงตอนนี้พวกเขาจะถือว่ากำลังคบหากัน ก็ไม่ควรให้อีกฝ่ายทุ่มเทให้เธอฝ่ายเดียว

ดังนั้นฉือเยว่จึงเขียนท้ายจดหมายว่า: รีบกลับมานะ

คืนนั้นที่เหมืองเกิดเรื่องขึ้น

เพราะฟ้ามืดแล้ว องครักษ์และแม่นมไม่ยอมให้ฉือเยว่ไปที่เขา บอกใ

บทที่ 356 เหรียญทองแดงสองพวงที่ทำให้คนอิจฉา

"ทำไมมีหมาเยอะจัง?"

ไหลฟูได้ยินว่ามีคนสังเกตเห็นพวกมัน รีบกระดิกหางแสดงความเป็นมิตรกับแขก

ดูสิ พวกเราว่านอนสอนง่าย เชื่อฟัง และอ่อนโยนมาก

วันนี้พวกหมาได้หยุดพักผ่อน ปกติพวกมันต้องเฝ้าภูเขา

"อาเล็ก แขกพวกนี้เป็นเพื่อนร่วมชั้นของท่านหมดเลยหรือ?"

หลี่จื่