บทที่ 35 แม่ค้าที่คอยห่วงใย

เนื้อตุ๋นที่ฉือเยว่ขายกับที่ให้ชิมไม่ได้อยู่ในโถเดียวกัน พอเปิดโถนั้น กลิ่นหอมยิ่งฟุ้งกระจาย หอมไปทั่วบริเวณ ดึงดูดคนมากขึ้นเรื่อยๆ บางคนเห็นคุณตาซื้อสามจินตั้งแต่แรก ก็อดใจไม่ไหวอยากควักเงินซื้อบ้าง แต่พวกเขาเห็นคุณตาได้ชิม ก็เลยลองถามฉือเยว่ขอชิมบ้าง

คนสองสามคนแย่งกั

บทที่ 36 ผู้หญิงต้องดูแลตัวเองให้ดี

คนนี้เป็นคนอายุมากในหมู่บ้าน แต่อยู่รุ่นเดียวกับพี่สะใภ้หวัง ชาวบ้านเรียกเธอว่าพี่สะใภ้เฉิน

"จะขายเนื้อมากขนาดนี้ไปถึงเมื่อไหร่? จะขายหมดไหม? อากาศร้อนขนาดนี้ อย่าให้เสียนะ"

ฉือเยว่รู้ว่าพี่สะใภ้เฉินหวังดี

"ได้ค่ะ ฉันต้องรีบกลับไปจัดการที่บ้าน ไม่ได้คุยด้วยนะ

บทที่ 37 พี่สะใภ้ที่ดีกว่าแม่แท้ๆ

"ไม่มีทางเลือกนะคะ พี่ไม่รู้หรอกว่าฉันคราวที่แล้ว เฮ้อ ไม่พูดละ ฉันว่าถ้าเปลี่ยนมาใช้อันนี้ น่าจะดีขึ้นเยอะ แล้วก็ต้องเตรียมถุงพวกนี้ไว้เยอะๆ ที่ดีควรทำสักหลายสิบอัน จะได้ไม่ต้องซักหลายอันต่อวัน ตอนนั้นลุกจากที่ยังไม่ได้เลย จะมีเวลาซักที่ไหนล่ะ?"

ตามความคิดของฉือ