บทที่ 342 ใจสูงเท่าฟ้า แต่ชะตาบางเท่ากระดาษ

"ขอบคุณ ขอบคุณที่ให้โอกาสข้า..."

เสวียชุนได้ยินฉือเยว่พูดคำว่า "ดี" ในที่สุด ดีใจจนกอดนางเข้าไปในอ้อมอก

ฉือเยว่พยายามดิ้น แต่แรงของเสวียชุนมากเกินไป นางจึงยอมแพ้ไม่ขัดขืน จริงๆ แล้วอ้อมกอดนี้ก็ไม่ได้ทำให้นางรู้สึกรังเกียจ

ฟังเสียงหัวใจที่เต้นตึกตักในอ

บทที่ 343 ศพลอยน้ำ

หลิวฮวาไม่ได้บอกซุนนู่ว่าฉือเยว่ให้คนไปตามพ่อแม่นางมา แต่ซุนนู่ก็ได้ยินจากคนที่เดินผ่านหน้าห้อง พวกที่ไม่ถูกกับนางตั้งใจพูดให้นางได้ยินหน้าหน้าต่าง

บ้านนางอยู่ไกล ถึงพ่อแม่จะรีบเดินทางมาตอนกลางคืน เร็วที่สุดก็ต้องยามห้าของเช้าวันพรุ่งนี้ถึงจะมาถึง

ก่อนหน้านั้นนางต้องไปพบคนผู้น

บทที่ 344 ใครเป็นฆาตกร

ฉือเยว่ได้ยินแม่เฒ่าซุนชี้หน้าด่าเสวียชุนเรื่องเมื่อวาน พ่อแม่ของซุนนู่เพิ่งมาถึง พวกเขารู้เรื่องที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านเมื่อวานได้อย่างไร?

ไม่ถูกต้อง!

ไม่ใช่แค่ฉือเยว่ที่สังเกตเห็น เสวียชุนก็สังเกตเห็นจุดนี้เช่นกัน

"เมื่อวานพวกท่านยังอยู่ที่บ้าน เป็นข้าที่ส่งคนไปเรียกพวกท่