บทที่ 333 แม้น้อยก็เป็นเงิน

"งั้นก็ได้ เธอจัดการเองแล้วกัน อยากทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น ยังไงบ้านเราก็มีคนเยอะอยู่แล้ว"

เสวียชุนทำท่าเหมือนว่าในบ้านเธอใหญ่ที่สุด อะไรก็ให้เธอตัดสินใจ ทำให้ฉือเยว่รู้สึกเขินไม่กล้าคุยต่อ

"งั้นคุณทำงานเถอะ ฉันออกไปก่อน"

เสวียชุนอยากคุยกับฉือเยว่ต่ออีกสักพัก เห็นท่าทางท

บทที่ 334 น้ำผึ้ง

ฉือเยว่พาเด็กสองคนตื่นนอน เตรียมจะขึ้นเขาไปจับไก่และเป็ด ออกมาพบว่าบนโต๊ะหินในลานบ้านมีไก่และเป็ดสองตัวแล้ว

เป็นเพราะเสวียชุนรู้ว่าฉือเยว่ต้องใช้วันนี้แน่ จึงไปจับมาให้โดยเฉพาะ

และยังล้างอย่างพิถีพิถัน แม้แต่เครื่องในไก่ก็ล้างสะอาดหมดจด วางไว้ในชาม

"แม่ เราเอาไก่เป็ดพวกนี้ไปไห

บทที่ 335 หลิวอวี้ซาน

"เพราะผึ้งของบ้านเราในสองร้อยกว่าวันนี้ หาน้ำหวานได้ตลอด เท่ากับไม่ขาดช่วง แหล่งน้ำหวานดีมาก ดังนั้นเก็บน้ำผึ้งได้มากกว่าคนอื่นมาก

ไหนี้บรรจุได้ห้าจิน รังผึ้งหนึ่งรัง หักส่วนที่ต้องเก็บไว้ให้ผึ้งผ่านฤดูหนาว ยังบรรจุได้สิบไห

บ้านเรามีรังผึ้งสามสิบกว่ารัง อย่างน้อยก็บรรจุน้ำผึ้