บทที่ 332

ความคิดของเธอ

เวลาสำนักคุ้มกันขนส่งของ ถ้าเป็นของชิ้นใหญ่ก็จะมีทีมคน แต่สำหรับของเล็กๆ อย่างจดหมาย ก็ให้คนเดียวส่งหนึ่งครั้ง สิ้นเปลืองกำลังคนมาก

ฉือเยว่นึกถึงความคิดดีๆ ขึ้นมา

"สำนักคุ้มกันตระกูลเสวียของพวกคุณไม่เคยคิดจะตั้งจุดรับส่งในทุกอำเภอ หมู่บ้าน และเมืองหรือ?

ถ้าเป็นแบบนั้น

บทที่ 333

แม้น้อยก็เป็นเงิน

"งั้นก็ได้ เธอจัดการเองแล้วกัน อยากทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น ยังไงบ้านเราก็มีคนเยอะอยู่แล้ว"

เสวียชุนทำท่าเหมือนว่าในบ้านเธอใหญ่ที่สุด อะไรก็ให้เธอตัดสินใจ ทำให้ฉือเยว่รู้สึกเขินไม่กล้าคุยต่อ

"งั้นคุณทำงานเถอะ ฉันออกไปก่อน"

เสวียชุนอยากคุยกับฉือเยว่ต่ออีกสักพัก เห็นท่าทา

บทที่ 334

น้ำผึ้ง

ฉือเยว่พาเด็กสองคนตื่นนอน เตรียมจะขึ้นเขาไปจับไก่และเป็ด ออกมาพบว่าบนโต๊ะหินในลานบ้านมีไก่และเป็ดสองตัวแล้ว

เป็นเพราะเสวียชุนรู้ว่าฉือเยว่ต้องใช้วันนี้แน่ จึงไปจับมาให้โดยเฉพาะ

และยังล้างอย่างพิถีพิถัน แม้แต่เครื่องในไก่ก็ล้างสะอาดหมดจด วางไว้ในชาม

"แม่ เราเอาไก่เป็ดพวกนี้ไป