บทที่ 327 คิดไม่ออก

ฉือเยว่รู้สึกหดหู่ นางไปล่วงเกินใครมา ถึงได้มีคนคิดทำร้ายนางถึงเพียงนี้

ตั้งแต่มาที่นี่ นางก็ไม่เคยฆ่าใคร ไม่เคยวางเพลิง

สำคัญที่สุดคือ ทำร้ายนางแล้วจะได้อะไร?

ตอนนี้นางเป็นองค์หญิง ไม่มีโอกาสเข้าวังไปแย่งชิงบุรุษผู้นั้นแล้ว ยังมีอะไรที่ต้องหวาดระแวงถึงขนาดต้องฆ่านางให้ตาย?

บทที่ 328 กลับบ้าน

ฉือเยว่เตรียมตัวพร้อมอยู่แล้ว จึงตามขันทีผู้ประกาศพระบรมราชโองการเข้าวังทันที

ระหว่างทางนางได้ยินผู้คนมากมายวิพากษ์วิจารณ์เรื่องของธิดาแท้ๆตระกูลหลิว

ล้วนเป็นข่าวลือที่ไม่ดีต่อตระกูลหลิว

บ้างก็ว่าธิดาแท้ๆตระกูลหลิวใจดำเหมือนงูพิษ กลั่นแกล้งองค์หญิงหมิงเยว่ บ้างก็ว่าสมรู้ร่วมค

บทที่ 329 ใจจดจ่อจะกลับบ้าน

ฉือเยว่ใจร้อนอยากจะงอกปีกบินกลับบ้านทันที

เสวียชุนรู้ว่าฉือเยว่ใจร้อน จึงพยายามให้ขบวนเดินทางเร็วขึ้น หลังออกจากเมืองหลวงเขาหันไปมองหนึ่งครั้ง คิดว่าตอนนี้ตระกูลหลิวคงวุ่นวายใหญ่แล้ว

ฮึ!

รังแกฉือเยว่ ยังคิดว่าข้าเป็นมะเขือเทศลูกอ่อนอีก

ไม่ต้องพิสูจน์เขาก็รู้ว่าตระกูล