บทที่ 297 ลูกธนูลับ

ฉือเยว่คิดว่าจะมีเรื่องยุ่งยากหรือเคราะห์ร้ายรออยู่ แต่ที่แท้ก็แค่พวกอันธพาลไร้ระเบียบ

เธอรู้สึกคันไม้คันมืออยู่พอดี พวกนี้มาให้ถึงที่เพื่อหาที่โดนตี ถือว่าเป็นการยืดเส้นยืดสายฝึกมือแล้วกัน

คนนั้นเห็นฉือเยว่พูดแบบนั้น คิดว่าเธอแค่หาข้ออ้างที่จะไม่รับพวกเขา

"หมอฉือ ท่านรับศิษย์

บทที่ 298 ผู้มาเยือนที่ไม่คาดคิด

ฉือเยว่เห็นเงาของเสวียชุนที่วิ่งไล่ออกไป เธอก็อยากวิ่งตามไปด้วย แต่กลับได้ยินเสียงเสวียชุนราวกับพูดข้างหูเธอ ทั้งที่เขาวิ่งออกไปแล้ว

"อยู่บ้านนี่แหละ!"

นี่คงเป็นวิชาส่งเสียงในตำนานกระมัง

น่าเสียดายที่เธอไม่มีวาสนากับสิ่งลึกลับพวกนี้ ตัวเธอไม่มีพรสวรรค์ในการฝึกวิชา

บทที่ 299 นางคิดว่าข้าตายช้าเกินไปหรือ?

ซ่งเจียซินดื่มชาอึกใหญ่ "หลังจากพี่ชายได้เป็นฮ่องเต้ เพราะเรื่องในราชสำนัก พวกเราก็ไม่รู้รายละเอียดสถานการณ์ แต่เขาจำเป็นต้องแต่งลูกสาวเสนาบดีเป็นฮองเฮา

แต่เรื่องแย่ตรงที่ ฮองเฮาได้ยินข้ากับพี่ชายพูดถึงเจ้า ดังนั้น..."

ฉือเยว่เข้าใจแล้ว เธอถูกฮองเฮาจับตามอง