บทที่ 295

ให้นางตายไป

"ทุกคนช่วยเป็นพยานให้พวกเราด้วย พวกเราต้องทำตามที่พูด ยังไงพวกเราก็เป็นพ่อแม่ของนาง นางก็เป็นคนที่ข้าเลี้ยงมา มีสายเลือดเดียวกับพ่อและน้องชาย

เสี่ยวเยว่ แม่รู้ว่าเจ้ายังโกรธพ่อแม่อยู่ แต่ตอนนี้เจ้าก็มีชีวิตที่ดีไม่ใช่หรือ แม่กับพ่อของเจ้าตอนนั้นก็จนปัญญา

ขอร้องเจ้าช่วยน้อ

บทที่ 296

มาดูกันว่าจะมีเรื่องร้ายอะไรเกิดขึ้น

ไม่ว่าพ่อแม่ของฉือเยว่จะอ้อนวอนอย่างไร ฉือเยว่ก็ไม่สะทกสะท้าน และบอกให้พวกเขารีบออกไป อย่าเสียเวลาอยู่ในหมู่บ้านอีก

แต่ทั้งสามคนก็ยังดื้อดึงให้ฉือเยว่รักษาฉือหยาง

ความอดทนของฉือเยว่ถึงขีดสุดแล้ว

"พวกท่านไม่ต้องมารบกวนฉันอีก โรคกามโรคของเขาฉันรักษ

บทที่ 297

ลูกธนูลับ

ฉือเยว่คิดว่าจะมีเรื่องยุ่งยากหรือเคราะห์ร้ายรออยู่ แต่ที่แท้ก็แค่พวกอันธพาลไร้ระเบียบ

เธอรู้สึกคันไม้คันมืออยู่พอดี พวกนี้มาให้ถึงที่เพื่อหาที่โดนตี ถือว่าเป็นการยืดเส้นยืดสายฝึกมือแล้วกัน

คนนั้นเห็นฉือเยว่พูดแบบนั้น คิดว่าเธอแค่หาข้ออ้างที่จะไม่รับพวกเขา

"หมอฉือ ท่านรับศิษ