ตอน 289
กลายเป็นแม่เลี้ยงเลวที่มีลูกเลี้ยงสี่คน
บทที่ 290
ขนลุกซู่
คณะเดินทางกลับถึงหมู่บ้านซีเหอ อย่างรวดเร็ว หน้าบ้านฉือเยว่มีคนมาชุมนุมกันไม่น้อย ตรงกลางฝูงชนมีชาวนาอายุสามสิบกว่าหน้าซีดขาว เสื้อผ้าเปียกชุ่มและเปื้อนโคลน ดูเหมือนเพิ่งขึ้นมาจากทุ่งนาไม่นาน
"กลับมาแล้ว กลับมาแล้ว คุณหมอฉือกลับมาแล้ว ทุกคนหลบหน่อย"
ชาวบ้านเห็นรถม้าของฉือเยว่
ตอน 290
บทที่ 291
พวกเราอยากอยู่ที่นี่
"โอ้โห ออกมาแล้ว ออกมาแล้ว เลือดไหลเยอะจัง..."
"คราวนี้ชุนจื่อต้องกินของดีๆ เยอะเลยถึงจะฟื้นตัวได้"
ทุกคนเห็นฉือเยว่ลงมีดอย่างรวดเร็ว กรีดก้อนที่หลังของชุนจื่อออก แล้วขุดปลิงครึ่งตัวออกมา
"อ๊า..."
ชุนจื่อคราวนี้สะดุ้งตื่นเพราะความเจ็บปวด
ฉือเยว่เห็นว่าชุนจื่ออ
ตอน 291
บทที่ 292
ฉันไม่เก็บคนแบบนี้ไว้
เนื่องจากที่บ้านฉือเยว่มีเด็กผู้ชายเป็นลูกศิษย์ตามฤดูกาล และศิษย์กว่ายี่สิบคนที่รับมาทีหลังเป็นผู้หญิง เฉวียนหย่งหยวนและหลัวเทียนไฉ่จึงไม่ได้อยู่รวมกับพวกเขา
ฉือเยว่บอกพวกเขาแล้ว เฉวียนและหลัวทั้งสองก็ไม่ใช่คนไม่รู้ความ พวกเขาอยู่ในเรือนทหารพิการอยู่แล้ว คุยกับคน