บทที่ 277 ทั้งเมืองไม่มีหมอรับ

"หมอช่วยด้วย หมอช่วยด้วย!

รีบดูภรรยาข้าที เนางจะคลอดแล้ว"

โจวเจิ้งชิงวิ่งไปที่ประตูร้านหมอ ตะโกนขอความช่วยเหลือพลางวิ่งเข้าไปในร้าน

หมอที่นั่งอยู่ในร้านต่างขมวดคิ้ว

หมอคนหนึ่งอายุราวสี่สิบกว่า ไว้หนวด รีบขวางโจวเจิ้งชิงไว้

"ภรรยาเจ้าจะคลอดก็ไปหาหมอตำแย ที่นี่ไม่มีหม

บทที่ 278 จะรักษาหรือไม่ก็ได้ ไม่รักษาก็ออกไป

"พวกเรากลับไปเล่นในลานบ้านกันเถอะ ผู้ใหญ่รักษาคนไข้ เด็กๆไม่ควรอยู่ที่นี่"

หลี่จื่อซีและหลี่จื่อเฉินได้ยินโจวห่าวอวี่พูด เห็นเขากลัวก็ไม่พูดอะไร ไปเล่นในลานบ้านด้วยกัน

"ข้าไม่รักษาศัตรู"

คนพวกนั้นคิดว่าฉือเยว่ต้องช่วยคน แต่ไม่คิดว่านางจะพูดแบบนี้ ทุกค

บทที่ 279 สายฟ้าฟาดกลางวันแสก๋

ในที่สุดเมื่อเมียน้อยของโจวเจิ้งชิงเจ็บท้องหนักขึ้นเรื่อยๆ โจวเจิ้งชิงจำต้องฝืนใจเซ็นสัญญาที่ฉือเยว่กำหนด จ่ายเงินสองร้อยต้าลึง

ดีที่ตอนออกมาเขากลัวเมียน้อยจะมีอาการไม่ดี แม่เขาจึงยัดเงินสามร้อยต้าลึงให้

ส่วนเสวียฉุนรอบคอบ รีบควบม้าไปขอตัวเจ้าหน้าที่สองคนและหมอผู้หญ