บทที่ 270

ตกลงเรื่องสินสอด

"วันนี้ข้าแก่มาด้วยสองเรื่อง หนึ่งคือแสดงความยินดีที่น้องสาวหลี่เฟยแต่งงาน สองคือมาสู่ขอน้องสาวเสวียชิงให้หลานชายเจี้ยนอันของข้า

น้องสาวเสวียชิงทั้งงามทั้งฉลาด ข้าแก่ชื่นชมมาก

หลานชายข้าแม้ไม่เก่งแต่ก็มีชื่อเป็นบัณฑิต รักษาตัวดี นิสัยก็พอใช้ได้ อย่างอื่นรับรองไม่ได้

บทที่ 271

แต่งเข้าไม่แต่งออก

เสวียชุนแบกเสวียชิงขึ้นเกี้ยวดอกไม้อีกครั้ง มองส่งเกี้ยวดอกไม้จนลับสายตา

บ้านที่จู่ๆ ขาดไปสองคนก็รู้สึกเงียบเหงาขึ้นมาทันที

หลี่เฉียงจ้องมองหลี่เหวยไม่วางตา เธอไปไหนเขาก็ตามไปที่นั่น

หลี่เหวยรู้สึกขนลุกที่ถูกมอง "เจ้าจ้องมองข้าทำไม"

หลี่เฉียงได้หยุดพักอยู่บ้าน เธ

บทที่ 272

ชีวิตดำเนินต่อไปตามปกติ

หัวซานผิ่น พ่อของเจ้าบ่าวที่อยู่ไกลถึงเมืองหลวง หัวเหมิงเหลี้ยงเพียงแค่ส่งจดหมายไปแจ้ง อย่างไรเขาก็มาไม่ทัน บอกเขาสักคำก็เพราะเห็นแก่หน้าหลานชาย

เมื่อหัวซานผิ่นได้รับจดหมาย เหมือนฟ้าผ่ากลางวันแสกๆ!

เขาโกรธที่ลูกชายแท้ๆ แต่งงาน แต่เขาที่เป็นพ่อกลับไม่ได้อยู่ร่วม