บทที่ 265

เธอจะบอกได้ไหมว่าเจ็บหน้าอก

ฉือเยว่ตกใจที่ตัวเองหมกมุ่นกับเรื่องหนึ่งจนลืมเรื่องสำคัญขนาดนี้ไป

ตอนนี้ฉือเยว่มองไม่เห็นคนในบ้าน ทุกคนกระจายกันไปทำงาน

นึกถึงหลี่เฟยและหลี่เหวยพาเด็กสองคนอยู่บ้าน กับแม่นมโจวและคนอื่นๆ เตรียมอาหารให้คนทำงาน รีบวิ่งกลับบ้าน ข้างหวังเถียจู้มีคนเยอะเกินไป ต

บทที่ 266

มาเป็นพี่น้องกันเถอะ

ฉือเยว่ตั้งใจจะถามเสวียชิงเรื่องที่ว่าเธอจะสามารถเรียนวิชาภายในของตระกูลเสวียได้หรือไม่ แต่เห็นว่าป่านนี้แล้ว จึงคิดว่าค่อยคุยกันพรุ่งนี้ดีกว่า

เด็กๆ ก็ง่วงจนลืมตาไม่ขึ้นแล้ว หลี่เฉียงก็ยังต้องไปเรียนหนังสือด้วย

"เอาล่ะ ทุกคนไปนอนกันเถอะ อะไรๆ ค่อยว่ากันพรุ่งนี้"

บทที่ 266

โจรใบ้?

แม้จะมีคนรับใช้ในบ้านเพียงพอ ฉือเยว่ก็ยังช่วยทำงานบางอย่างด้วยตัวเอง

ตอนนี้เธอหิ้วชาเย็นสองถังไปส่งที่นา

พอถึงคันนาเห็นอำเภออู๋ก่อน เขากำลังเกี่ยวข้าวกับเสวียชุน เกี่ยวได้ไม่ช้าเลย

จุดนี้ของอำเภออู๋ทำให้ฉือเยว่อดชื่นชมไม่ได้ จึงส่งชาเย็นถ้วยแรกให้เขา

อำเภออู๋ยิ้มกว้าง รับไป