บทที่ 252 โม่อวี่ผู้น่าสงสาร

ตอนแรกโม่อวี่ไม่ทันระวังตัวเพราะคิดว่าเป็นเพียงเด็กในหมู่บ้านที่ออกมาเล่น ไม่คิดว่าเด็กสองคนนี้จะโยนหญ้าใส่เขา แต่เสียงตะโกนของพวกเขาทำให้เขารำคาญมาก

เพราะเขาไม่ทันระวังตัว สมุนไพรที่ต้าฮั่นและเสี่ยวฮั่นโยนมาจึงถูกคอและใบหน้าของเขาโดยตรง ตอนนี้บริเวณที่โดนหญ้ารู้สึกแส

บทที่ 253 เลือกระหว่างแม่กับลูก

ฉือเยว่ที่วิ่งมาครึ่งทาง จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่าลืมหีบยา

"พี่ชาย ช่วยกลับไปเอาหีบยาของฉันมาให้หน่อยได้ไหม และเอาชิ้นโสมมาด้วย"

"ได้ อย่าเพิ่งร้อนใจ ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้"

เสวียชุนฟังคำพูดของฉือเยว่แล้วหันหลังกลับ ทิ้งคำพูดไว้หนึ่งประโยค แล้วหายวับไปในพริบตา

ความเร็วน

บทที่ 254 ร่วมมือกันอีกครั้ง

"โอ๊ย..."

คนข้างนอกไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น มองฉือเยว่ที่เตะคนออกมาด้วยความตกใจ เห็นเธอชี้ไปที่แม่ของเซ่อ

"เธอดึงมือหลานของท่านจนเคล็ด เข้ามาช่วยฉันหน่อย"

พูดจบก็เข้าบ้านไป หยิบสำลีฆ่าเชื้อจากหีบยามาเช็ดมือ แล้วเดินไปกระซิบข้างหูหญิงที่กำลังคลอด ให้เธอหายใจตามที่บอก