บทที่ 250 การปลูกพืชแซม

"เจ้าคิดอย่างนั้นจริงๆ หรือ?"

ไม่คาดคิดว่าพูดจบ เสวียชุนหันมาถามอย่างจริงจัง

ท่านอำเภออู๋รีบยืดอกขึ้นทันที "แน่นอน!

ลูกผู้ชายมีความมุ่งมั่นทั่วหล้า?

ไม่ใช่แค่การออกรบเท่านั้นที่จะรับใช้ประเทศชาติได้

ท่านแม่ทัพก็เคยออกรบ รู้ว่าเสบียงอาหารในสนามรบสำคัญมาก พวกเราเป็นกำลังหนุน

บทที่ 251 สอบขุนนางซิ่วไฉ่อย่างเงียบๆ

ขณะที่ฉือเยว่ตอบคำถาม เธอก็กำลังครุ่นคิดถึงคำพูดที่เสวียชุนพูดกับอำเภออู๋ในตอนกลางวัน

เธอรู้สึกว่าเสวียชุนอาจจะตั้งใจใช้เรื่องอาการป่วยเรื้อรังของเขาเป็นข้ออ้าง เพื่อหลีกเลี่ยงการกลับไปในสนามรบ

"จริงหรือ? เธอไม่รู้สึกว่าฉันขี้ขลาด ไม่รู้สึกว่าฉันไม่เป็นลูกผู

บทที่ 252 โม่อวี่ผู้น่าสงสาร

ตอนแรกโม่อวี่ไม่ทันระวังตัวเพราะคิดว่าเป็นเพียงเด็กในหมู่บ้านที่ออกมาเล่น ไม่คิดว่าเด็กสองคนนี้จะโยนหญ้าใส่เขา แต่เสียงตะโกนของพวกเขาทำให้เขารำคาญมาก

เพราะเขาไม่ทันระวังตัว สมุนไพรที่ต้าฮั่นและเสี่ยวฮั่นโยนมาจึงถูกคอและใบหน้าของเขาโดยตรง ตอนนี้บริเวณที่โดนหญ้ารู้สึกแส