บทที่ 234 กลับมาเป็นสาวโสด

ในสินสอดของฉินรัวหวัน มีร้านค้าถึงสองร้าน ทั้งยังมีลานบ้านด้วย สามารถอยู่ได้เอง

หลังจากหย่ากับโจวเจิ้งชิง นางไม่กลัวว่าจะไม่มีที่ไป และหมอฉินก็ยินดีต้อนรับลูกสาวกลับบ้าน

ฉินรัวหวันรู้สึกมาตลอดว่าพ่ออยู่บ้านคนเดียวเหงามาก ตอนนี้มีโอกาสได้อยู่บ้านดูแลพ่อตลอด ก็รู้สึกดีใจ

บทที่ 235 ผึ้งป่ามีพิษ

"แม่คะ หนูอยากขึ้นเขาไปเก็บไข่ไก่"

หลี่จื่อซีไม่ว่าจะไปเล่นที่ไหนก็จะมาขออนุญาตฉือเยว่เสมอ

"บนเขาจะมีไข่ไก่อะไรให้เก็บล่ะ?

อยากไปเล่นใช่ไหม?"

ยังจะหาข้ออ้างไปเก็บไข่ไก่อีก?

"ฮิๆ ได้ไหมคะ~ แม่~

พี่โก่วต้านเขาไปกัน หนูไปกับพวกเขาต้องไม่เป็นไรแน่ๆ"

ฉือเยว่ไม่อยากกักขังเด็กให

บทที่ 236 การแบ่งหน้าที่ของเด็กๆ

สองคนนั้นรีบพยักหน้า แล้วเดินตามฉือเยว่กลับไปที่หมู่บ้านซีเหอ

ตอนนี้ผึ้งย้ายรังเสร็จแล้ว เหลือแค่การตั้งเต็นท์ที่เลี้ยงผึ้งแห่งใหม่ พวกเด็กๆ ก็ยังสนใจกันมาก

ที่นี่ไม่ไกลจากหมู่บ้านซีเหอเท่าไหร่ เสวียชิงและคนอื่นๆ ตั้งใจจะอยู่ดูเฉินสือโถวกับคนอื่นๆ ตั้งเต็นท์ แต่เ