ตอน 23
กลายเป็นแม่เลี้ยงเลวที่มีลูกเลี้ยงสี่คน
บทที่ 23 ประจำเดือน ทั้งรักทั้งเกลียด
ฉือเยว่ดูอย่างตั้งใจ แต่ดูนานแค่ไหนก็รู้สึกว่าเรียนไม่ได้ เลยไม่ลงมือทำดีกว่า กลัวจะเสียผ้า นั่นเป็นเงินที่เธอทำงานหนักถึงได้มา
เธอเห็นหลี่เหวยอายุยังน้อย เรื่องนี้คงเป็นพรสวรรค์ พี่สะใภ้หวังแค่พูดนิดหน่อย หลี่เหวยก็เข้าใจเคล็ดลับการตัดเสื้อแล้ว
"น้องสาว พี่
ตอน 24
บทที่ 24 ล่าสัตว์มาบำรุง
ฉือเยว่ควรจะซาบซึ้งกับคำถามของหลี่จื่อซี แต่เธอฟังแล้วรู้สึกแปลกๆ
"ไม่เป็นไร ข้าไม่ตายหรอก อีกไม่กี่วันก็หาย"
จนกระทั่งตอนกลางคืน ฉือเยว่ปวดท้องจนต้องกลิ้งไปมาบนเตียง
เสียงของเธอปลุกหลี่เหวย หลี่เหวยจำคำพี่สะใภ้หวังได้ พอฉือเยว่มีอาการ เธอก็ลุกมาจุดตะเกียง เห็นฉือเยว่เหง
ตอน 25
บทที่ 25 บุกเบิกที่ดินปลูกฝ้าย
"นี่หนูไผ่เหรอ?"
หนูทั่วไปไม่มีหางยาวขนาดนี้ หน้าตาก็ไม่เหมือนกัน
ยังไม่ทันที่เด็กๆจะตอบ ฉือเยว่ก็ถามต่อ
"ได้มาจากไหน?"
"พี่เฉียงไปขุดมา"
หลี่เหวยตอบ หลี่เฉียงก้มหน้าถลกหนังหนูไผ่ต่อ
"ข้าไม่ได้บอกหรือว่าอย่าขึ้นเขาไปล่าสัตว์ ทำไมยังไปคนเดียว?"
ถ้าเจอสัตว์ป่าตัวใหญ