บทที่ 227 ขายหน้า

"พ่อตาพูดหนักเกินไปแล้ว ลูกเขยละอายใจยิ่งนัก!"

โจวเจิ้งชิงเห็นหมอฉินไม่ได้พูดเล่น ในใจก็เริ่มกังวล

"น้องสาวลูกพี่ลูกน้องนาง..."

โจวเจิ้งชิงกำลังจะแก้ตัวให้ตัวเองกับน้องสาว แต่ไม่มีใครในที่นั้นอยากฟังคำแก้ตัวของเขา

"ข้าแก่บอกแล้ว เจ้ากับน้องสาวเจ้าเป็นอย่างไร นั่นเป็นเรื่องของตร

บทที่ 228 พ่อของเขาก็คือพ่อของเขา

เรื่องการขุดสระน้ำหน้าบ้าน หัวหน้าฟางเคยบอกฉือเยว่ตอนสร้างบ้านว่าตำแหน่งไหนเหมาะสม

ตอนนั้นเพราะติดธุระอื่นและยังไม่แน่ใจ จึงยังไม่ได้ขุด

สระไม่จำเป็นต้องใหญ่มาก เพราะจะปลูกรากบัวก็ไม่ต้องขุดลึกมาก แต่ต้องมีตะกอนดินจึงจะปลูกรากบัวได้ดี

สุดท้ายได้รับความเห็นชอบจา

บทที่ 229 ความเจ็บปวดของหัวซานผิ่น

หัวเหมิงเหลี้ยงไม่สนใจว่าลูกชายจะเป็นขุนนางระดับไหน ลูกจะเก่งกาจแค่ไหนก็เป็นลูกที่เขาให้กำเนิด สำหรับเขาก็แค่ลูกชายคนหนึ่ง

ที่เขาให้ลูกชายมาช่วยฉือเยว่ทำงานในนา เพราะฉือเยว่หลายครั้งหลายคราถูกลากเข้าไปพัวพันกับการชิงอำนาจของเหล่าองค์ชายในวัง ทั้งที่พวกเธอเป็นเพี