บทที่ 223 คนหนุนหลังมาแล้ว

หลังจากทุกคนออกไป เสวียชุนก็อยากออกไปด้วย อยู่ในห้องก็น่าเบื่อ แต่พอขยับก็นึกถึงสายตาของฉือเยว่ที่มองขาเขา และคำพูดที่ห้ามขยับสามวัน จึงนั่งกลับที่เดิม

ฉือเยว่และฉินรัวหวันออกไปข้างนอก เห็นชายอายุราวสามสิบกว่าแต่งตัวสุภาพ มาส่งต้นกล้าโสมและเมล็ดโสม

ฉินรัวหวันประหลาดใจ

บทที่ 224 ปลูกต้นกล้าโสม

ต่อหน้าพ่อ ถ้าร้องไห้จริงๆ พ่อต้องรู้สึกแย่แน่

พยายามกลั้นน้ำตา ยิ้มบางๆ พูดกับหมอฉินว่า: "พ่อ ยังไม่วางใจลูกอีกหรือ? ปกติมีแต่ลูกรังแกคนอื่น จะมารังแกลูก ต้องดูว่าลูกยอมไหม"

"ก็กลัวเธอยอมให้คนรังแกน่ะสิ เจ้า หญิงโง่!"

หมอฉินถอนหายใจอย่างจนปัญญา เลี้ยงลูกสาวก็กลัวจะโดนร

บทที่ 225 ผู้ชายเลวมาเยือน

โรยดินใบไม้ผุลงบนแปลง ผสมกับดินทรายเดิมให้เข้ากัน แล้วทำเป็นร่องสูงสองนิ้ว ขุดหลุมบนร่อง ใส่ดินใบไม้ผุสองกำมือที่ก้นหลุม รดน้ำให้ชุ่ม ปลูกต้นโสมลงไป รดน้ำเบาๆ อีกครั้ง สุดท้ายโรยดินใบไม้ผุด้านบนอีกเล็กน้อย - เสร็จสมบูรณ์

เหตุผลที่ใส่ดินใบไม้ผุมากขนาดนี้ เพราะมันย่อยสลาย