ตอน 214
กลายเป็นแม่เลี้ยงเลวที่มีลูกเลี้ยงสี่คน
บทที่ 214
นี่แหละชีวิตที่คนควรมี
"หมอฉือพูดผิดแล้ว ความงามของท่านกับความงามของนางไม่เหมือนกัน แต่ละคนมีความงามของตัวเอง ไม่อาจเอามาเปรียบเทียบกันได้"
ไม่คิดว่าหัวเจี้ยนอันที่ปกติพูดจาเชื่องช้า คราวนี้กลับเรียนรู้ที่จะพูดจาไพเราะแล้ว
"คนนั้นตัวเตี้ยไม่พอ ยังเป็นบัณฑิตอ่อนแอ ยังจะมาทำเป็นหนุ่มเจ
ตอน 215
บทที่ 215
การขอ
ไล่ซียอมให้ฉือเยว่จับชีพจร ว่าง่ายมาก นอนอยู่บนพื้นไม่ขยับเลย ดวงตามองเธอเป็นระยะ หางกระดิกเบาๆ
ไม่นาน ใบหน้าฉือเยว่ก็มีรอยยิ้ม
"ไล่ซีท้อง จะอยากกินของเปรี้ยวของเผ็ดเหมือนกันหรือเปล่านะ?"
เธอพูดแบบนี้ คนอื่นๆ ก็เข้าใจ ที่แท้ไล่ซีกำลังจะมีลูกสุนัข ทุกคนเปลี่ยนจากความกังวลเป็นดี
ตอน 216
บทที่ 217
มีงานให้ทำอีกแล้ว
ก่อนที่ฉือเยว่จะซื้อไก่ดำพวกนี้จากหัวเจี้ยนอัน เธอให้หลี่เฟยพาไปพบคนที่จะสั่งอาหาร
โชคดีที่คนนั้นอยู่ห่างจากหมู่บ้านของพวกเขาแค่สองหมู่บ้าน มีไร่นาอยู่ เป็นเจ้าที่ดินแซ่หลิว ที่ดินแถวนั้นทั้งหมดเป็นของเขา
ฉือเยว่ไม่ใช่คนที่จะฟังคนอื่นบอกว่าจะสั่ง แล้วทำของเลย เธอไม่