บทที่ 205 มีอะไรให้ภูมิใจ

เฉินสือโถวพยักหน้า ถ้าเลี้ยงผึ้งที่นี่เก็บน้ำผึ้งหนึ่งเดือน ก็จะล่อผึ้งป่ามาได้ไม่น้อย

ถ้าได้ราชินีผึ้งมาด้วยก็จะยิ่งตรงไปตรงมา

มองดูแล้วเขาต้องรีบทำถังผึ้งเพิ่ม

การคาดเดาของฉือเยว่ได้รับการยืนยัน เธอดีใจมาก ตัดสินใจจะเก็บที่ดินไว้สองสามแปลงสำหรับปลูกดอกไม้โดยเฉพาะ

"แม่

บทที่ 206 ให้ยากินหน่อย

เฉินสือโถวเตรียมใจที่จะโดนตี แต่ตอนที่คนนั้นจะเข้ามา เขากลับสะดุดล้มเสียเอง!

"โอ๊ย! ใครกัน? ใครกล้ามาทำร้ายข้า!"

ชายผอมดำอายุราวสี่สิบปี ลุกขึ้นมองซ้ายมองขวา สุดท้ายก็ชี้หน้าเฉินสือโถว

"เฉินสือโถว ข้ารู้ว่าเป็นเจ้าใช่ไหม!

คันหลังแล้วสิ!

วันนี้ถ้าข้าไม่สั่งสอนเจ้า เจ้าก็ค

บทที่ 207 อยากไปหาอำเภออู๋

"ไม่ต้องๆ เมื่อกี้แค่คอคันนิดหน่อย ตอนนี้ดีแล้ว"

เสวียชุนรีบส่ายหน้าโบกมือ

"โตป่านนี้แล้ว ยังกลัวกินยาอีก"

ฉือเยว่กำลังจะพูดว่าไม่อยากกินก็ช่างเถอะ แต่หลี่จื่อซีวิ่งตึงๆ เข้าไปในห้องยาในเรือน แล้ววิ่งตึงๆ ออกมา วิ่งมาหน้าเสวียชุน เขย่งเท้ายัดของบางอย่างเข้าปากเขา

"ลุง