บทที่ 146 ความหวาดกลัวที่เกิดจากขอทาน

ฉือเยว่ไม่คิดว่าร้านอาหารเสริมสุขภาพจะได้รับความนิยมมากขนาดนี้ เกินกว่าความนิยมของร้านเซียนหื้อเสียอีก

เพียงสิบวันก็ได้ทุนที่ลงไปกับร้านอาหารเสริมสุขภาพคืนมาแล้ว

ตามแนวโน้มนี้ เงินปันผลแต่ละเดือน เธอจะได้อย่างน้อยสองสามร้อยตำลึง

ฮิๆ กระปุกออมสินของตัวเองก็ย

บทที่ 147 เขาไม่ใช่ขอทานจริงๆ

"ท่านแม่ทำไมไม่ให้ลูกเข้าใกล้ ท่านแม่ไม่ต้องการหลี่จื่อซีแล้วหรือ?"

ฉือเยว่กำลังคิดว่าจะปิดร้านยาก่อนดีไหม และคิดว่าตัวเองอาจจะระแวงไปเอง แต่เรื่องแบบนี้ก็ไม่ควรประมาท ในยุคนี้ยังไม่มียาที่รักษาโรคระบาดได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ถ้าเป็นโรคระบาดจริงๆ ผลที่ตามมาจะเป็นอะไรท

บทที่ 148 หายใจไม่ทัน

เสวียชุนไม่คิดว่าชาวบ้านจะไม่มีเหตุผลขนาดนี้ เขายังไม่ทันทำอะไรเลย กลับจะรุมทำร้ายเขาเสียแล้ว นี่มันเหตุผลอะไรกัน?

หรือว่าหมู่บ้านนี้เคยถูกพวกคนจรจัดและขอทานปล้นสะดมมาก่อน?

เสวียชุนคิดแบบนี้ ในใจก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แสดงว่าคนในหมู่บ้านนี้ทั้งฉลาดและสามัคคีกัน

พอมีเหตุการ