บทที่ 141 พูดพลาดไปแล้ว

การเปิดร้านในตัวอำเภอย่อมทำธุรกิจได้ดีกว่าในหมู่บ้าน แต่ต้องเดินทางไปมาระหว่างหมู่บ้านกับตัวอำเภอทุกวัน

หลังจากคิดไปคิดมา สุดท้ายก็ตัดสินใจเปิดร้านทั้งในหมู่บ้านและในตัวอำเภอ โดยจะสร้างชื่อเสียงที่ตัวอำเภอก่อน แต่ร้านใหญ่จริงๆ จะอยู่ในหมู่บ้าน

วิธีนี้จะช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจ

บทที่ 142 แขกไม่ได้รับเชิญ

"แค่บ้านของเธอหลังนั้นก็ต้องใช้เงินอย่างน้อย 400-500 ตำลึง ส่วนบ้านของหวังต้าจู้จะสร้างแบบไหน ถึงจะเล็กกว่าก็ต้องใช้ 100-200 ตำลึงแน่ๆ"

ฉินรัวหวันไม่ได้คุยกับฉือเยว่มานาน จึงพูดค่อนข้างมาก เธอแค่รู้สึกทึ่งที่ครอบครัวหวังต้าจู้พัฒนาขึ้นมาเร็วมาก

ฉือเยว่ได้ยินแล้วตาโตด้ว

บทที่ 143 ส่งแส้

ฉือเยว่เห็นครอบครัวเฒ่าฉือแล้วรู้สึกรำคาญมาก

เธอมีความทรงจำบางส่วนของร่างเดิม ไม่มีความประทับใจดีๆ กับครอบครัวนี้เลย พวกเขาเหมือนปรสิตที่ดูดเลือด ใช้ลูกสาวเป็นเครื่องมือในการเลี้ยงลูกชาย

ไม่งั้นคงไม่เอาลูกสาวที่ยังบริสุทธิ์ไปขายให้เป็นภรรยาคนที่สองของพ่อม่ายที่มีลูกสี่คน

ใช่แล้