บทที่ 12 ข่าวร้าย

ฉือเยว่ตื่นเต้นมาก เดินไปจะถอนต้นโสมซานชี แต่เอวเจ้าตอนนี้ไม่สามารถออกแรงขนาดนั้นได้

"เจ้าจะเอานี่ทำไม ให้ข้าเถอะ"

หลี่เฉียงเห็นฉือเยว่แม้แต่หญ้าต้นนี้ก็ถอนไม่ได้ ดูท่าคงไม่สบายจริงๆ

จึงเดินไปยื่นมือจะดึงโสมซานชีออก

"เอ๊ะ รอก่อน

อย่าถอนแบบนี้ ส่วนที่มีประโยชน์ที่สุดคือราก ต้องข

บทที่ 13 ขอบคุณวิญญาณบนสวรรค์

เมื่อหัวหน้าหมู่บ้านเห็นว่าฉือเยว่ไม่พูดอะไร ใจก็หายวาบ จึงพูดต่อว่า "ข้าก็รู้ว่าคุณเป็นผู้หญิงไม่ใช่เรื่องง่าย แต่หลี่เหวยกับหลี่เฉียงก็โตพอที่จะช่วยงานได้แล้ว

ต่อไปพวกคุณอยู่ในหมู่บ้าน เห็นแก่หน้าพ่อแม่ที่จากไปของพวกเขา พวกเราก็จะช่วยดูแลเป็นพิเศษ คุณว่าไง..."

"ดี

บทที่ 14 การแย่งชิงเด็ก

อย่างไรก็ตามฉือเยว่วางตะเกียบลง

เสียงเบามาก แต่เด็กทั้งสี่คนได้ยินเสียง ใจเต้นระทึกมองเจ้า

ฉือเยว่หายใจลึก ใครใช้ให้เจ้าเป็นผู้ใหญ่!

"พวกเจ้าฟังให้ดี

ข้าจะพูดแค่ครั้งเดียว ถ้าพวกเจ้ายังมีปัญหากับข้าอีก ไม่ต้องไปหาหัวหน้าหมู่บ้าน ข้าจะไปบอกหัวหน้าหมู่บ้านเอง ให้เขาจัดการพวก