บทที่ 116 เธอคิดถึงพี่สาว

ซ่งเจียซินตั้งใจฟังคำตอบของฉือเยว่ที่แม่นมโจวถาม

"เรื่องนี้...ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติดีกว่า"

ฉือเยว่ตอบอย่างคลุมเครือ จริงๆแล้วเธออยากบอกว่าอยู่คนเดียวก็สวยงามดี แต่ก็รู้ว่าแม่นมโจวคงรับไม่ได้และต้องพยายามพูดโน้มน้าวเธอแน่ๆ เธอจึงตอบแบบนี้

แน่นอนว่าพอแม่นมโจวได้ยินคำ

บทที่ 117 ยายเจ้าเล่ห์เห็นลมเป็นลม

ตอนนี้ชาวบ้านตื่นกันหมดแล้ว บางคนก็ทำงานนอกบ้าน บางคนก็ไถนา บางคนก็จัดการแปลงสมุนไพรของตัวเอง เมื่อเห็นฉือเยว่ขับรถม้าก็ทักทายกันทั่ว

เพราะอากาศค่อนข้างร้อน ม่านรถม้าจึงถูกม้วนขึ้นเพื่อระบายอากาศ ชาวบ้านเห็นเด็กๆ นั่งอยู่ข้างใน

"ฉือเยว่พาเด็กๆ ไปไหนหรือ?"

พี่ส

บทที่ 118 กลั้นโทสะไว้ไม่อยู่แล้ว

ฉือเยว่วางของบนหีบในห้อง แล้วรีบไปเปิดม่านหน้าต่าง ให้ห้องสว่างและระบายอากาศ

หันกลับมาเห็นหลี่เฟยบนเตียงดูซูบซีด ใบหน้าซีดขาวไร้เลือดฝาด ถ้าไม่เห็นหน้าอกที่ยังกระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อย คงคิดว่าเป็นศพแล้ว

เห็นภาพนั้น ฉือเยว่ขมวดคิ้วรีบไปจับชีพจรหลี่เฟย

หลี่เหวยน้ำ